Pląsawica Sydenhama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pląsawica Sydenhama
chorea minor
ICD-10 I02
Pląsawica reumatyczna

Pląsawica Sydenhama (pląsawica mała, łac. chorea minor, ang. Sydenham's chorea, St. Vitus DanceTaniec św. Wita) – choroba wieku dziecięcego, zwykle występująca w związku z infekcją paciorkowcową. Obecnie uważana jest za chorobę autoimmunologiczną, której podłożem jest produkcja krzyżowych przeciwciał reagujących z antygenami neuronów jądra ogoniastego i jądra niskowzgórzowego (Luysa). Charakterystyczna jest dla obrazu gorączki reumatycznej i stanowi kryterium większe (według Jonesa) tej choroby. Jako pierwszy opisał ją w literaturze medycznej angielski lekarz Thomas Sydenham w XVII wieku.

Objawy i przebieg[edytuj]

Początek choroby jest skryty i powolny[1]. Występują ruchy pląsawicze, zaburzenia emocjonalne, natręctwa, przymus aktywności ruchowej i nadpobudliwość. Ruchy pląsawicze pojawiają się stosunkowo później niż reszta objawów. Choroba ustępuje samoistnie w ciągu kilku miesięcy, aczkolwiek może nawracać.

Leczenie[edytuj]

Leczenie polega na leczeniu przyczyny - gorączki reumatycznej. Wspomagająco stosowane są leki uspokajające i wzmacniające. Rokowanie zazwyczaj jest dobre[1].

Przypisy

  1. a b Witold S. Gumułka., Wojciech Rewerski, Encyklopedia zdrowia, wyd. 6, t. I, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 1025, ISBN 83-01-11680-3.

Bibliografia[edytuj]

  • Choroby układu nerwowego. Wojciech Kozubski, Paweł P. Liberski (red.). Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2004, s. 364-365. ISBN 83-200-2636-9.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.