Plac budowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wygląd typowego placu budowy dużego budynku (Brunszwik, Niemcy)

Plac budowy, teren budowy – wydzielone, i najczęściej ogrodzone miejsce, przeznaczone do prowadzenia robót budowlanych (wznoszenie, remont, lub rozbiórka obiektów budowlanych).

Na tym terenie znajdują się zarówno budowane obiekty, jak i wszystkie elementy tymczasowe: budynki administracyjne i socjalne, składy materiałów, drogi tymczasowe, warsztaty, tory szynowe dla żurawia itd.

W przypadku dużych budów teren placu budowy dzieli się na strefy oddzielne dla wszystkich podwykonawców (w przypadku odrębnych firm). Dla dobrej organizacji budowy i zagospodarowania placu budowy sporządza się tzw. plan zagospodarowania placu budowy.

Czynniki wpływające na wielkość i sposób zagospodarowania placu budowy:

  • lokalizacja obiektu,
  • rodzaj konstrukcji,
  • stosowane materiały,
  • czas trwania robót,
  • pory roku,
  • wyposażenie w maszyny i sprzęt,
  • technologia i organizacja budowy.

Bibliografia[edytuj]

  • Dyląg Zdzisław, Technologia i organizacja budowy