Pochrzyn skrzydlaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pochrzyn skrzydlaty
Dioscorea alata.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd pochrzynowce
Rodzina pochrzynowate
Rodzaj pochrzyn
Gatunek pochrzyn skrzydlaty
Nazwa systematyczna
Dioscorea alata L.
Sp. pl. 2:1033. 1753
Synonimy

Dioscorea rubella Roxb.[2]

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Pochrzyn skrzydlaty, pochrzyn skrzydlasty, jams skrzydlaty (ta nazwa jest nieprawidłowa), ignam skrzydlaty, (Dioscorea alata L.) – gatunek rośliny należący do rodziny pochrzynowatych (Dioscoreaceae)[3]. Prawdopodobnie pochodzi z rejonu Himalajów[3]. Aklimatyzował się i rośnie dziko w tropikalnych rejonach Afryki, Australii, w Ameryce Północnej i Południowej[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wysokość pnącza dochodzi do 25-30 m.
Kwiaty
Roślina dwupienna, kwiaty drobne z okwiatem złożonym z dwóch szeregów (po 3 w każdym) listków okwiatu[3].
Owoce
Trójgraniasta, trójkomorowa torebka. Owoce zawierają biały miąższ, smakiem przypominającym ziemniak.
Bulwa
Barwy białej, czerwonej lub brązowej (w zależności od odmiany) o ciężarze dochodzącym do 18 kg i walcowatym kształcie[3]. Jedna roślina może wytworzyć do 3 bulw[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Bulwy zawierają dużo skrobii i są jadalne, ale gorzkie. Gorycz tę łatwo jednak usuwa się przez płukanie[3]. Z bulw sporządza się m.in. mąkę. Roślina do uprawy wymaga dość żyznej gleby. Uprawiana jest pospolicie w Indiach, Polinezji, na Antylach, w tropikalnej Afryce oraz w Gujanie[3]. Bulwy bardzo dobrze przechowują się[4].

Znaczenie w hinduizmie[edytuj | edytuj kod]

Pochrzyn w języku tamilskim na nazwę identyczną z imieniem żony boga Murugana , której to żony jest świętą rośliną[5].

Bulwa

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-08].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-26].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  4. 4,0 4,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  5. Słownik mitologii hinduskiej. Andrzej Ługowski (red.nauk.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 1994, seria: Świat Orientu. ISBN 83-86483-20-2.