Pocisk odłamkowo-burzący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pocisk odłamkowo-burzący - pocisk artyleryjski lub rakietowy przeznaczony do zwalczania celów energią kinetyczną odłamków oraz fali uderzeniowej powstałej w wyniku wybuchu pocisku. Stosowany do niszczenia siły żywej, umocnień polowych i celów lekko- i nieopancerzonych.

Pocisk odłamkowo-burzący ma korpus o grubych ściankach i zawierający materiał wybuchowy (współczynnik napełnienia materiałem wybuchowym 10-15%, pośredni pomiędzy tym jaki mają pociski burzące, a pociski odłamkowe). Eksplozje powodują zapalniki uderzeniowe, podwójnego działania, zbliżeniowe lub czasowe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia techniki wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1987. ISBN 83-11-07275-2.
  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 179. ISBN 83-86028-01-7.