Podwodne tankowce 40000 DWT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tankowce 40.000 DWT
Kraj budowy Stany Zjednoczone
Zbudowane 0
Wyposażenie ładowność: 40.000 DWT
Prędkość:
• w zanurzeniu

30 węzłów
Wyporność:
• na powierzchni 81.800 ton
• w zanurzeniu 90.000 ton
Długość 237,8 metra
Szerokość 36.58 metra
Napęd 3 reaktory (168.000 KM)

Podwodne tankowce o ładowności 40000 ton - niezrealizowany projekt amerykańskich komercyjnych podwodnych tankowców przeznaczonych do transportu ropy naftowej z portów południowej Alaski do kontynentalnej części USA. Projekt opracowywano jako alternatywę dla ropociągów łączących pola naftowe Alaski z pozostałą częścią Ameryki. Ze względów politycznych jednak, zdecydowano się na budowę stałego połączenia naziemnego. Jednostki te, o wyporności 81.000 ton na powierzchni i 90.000 ton w zanurzeniu, miały mieć ładowność 40.000 ton, źródło energii zaś stanowić miały 3 reaktory jądrowe zasilające turbiny o łącznej mocy 168.000 koni mechanicznych. Tak skonfigurowany układ napędowy jednostki zapewniać miał transport ropy pod wodą z prędkością 30 węzłów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K. J. More. Potomac Books, Inc, 2003, s. 241-243. ISBN 1-57488-530-8.