Poetyka normatywna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Poetyka normatywnapoetyka narzucająca określone normy stylistyczne i kompozycyjne utworom literackim. Reguły i przepisy formułowane w ramach tej poetyki ograniczają swobodę twórczą autora dążąc do ustalenia pewnego kanonu formalnego.

W początkach literatury poetyka normatywna pełniła ważną rolę definicyjną, na przykład co jest a co nie jest poezją. Dlatego poetyka klasyczna była poetyką normatywną. Później okresy eksperymentów formalnych i swobody twórczej przeplatane były klasycystycznymi czy pseudoklasycznymi nawrotami do sztywniejszych reguł poetyki normatywnej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Sierotwiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1970, wyd. III, bez ISBN.