Pojemność wdechowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podstawowe objętości i pojemności płuc.

Pojemność wdechowa (ang. Inspiratory Capacity; IC) – pojemność płuc mierzona podczas badania spirometrycznego będąca maksymalną objętością powietrza jaką można dostarczyć do płuc w trakcie maksymalnego wdechu. Jest sumą objętości oddechowej (TV) i objętości zapasowej wdechowej (IRV).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Konturek: Fizjologia człowieka. Oddychanie, czynności nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, płyny ustrojowe. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 83. ISBN 83-233-1503-5.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.