Polenlager 10

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac Donnersmarcków w Siemianowicach Śląskich gdzie znajdował się Polenlager 10.

Polenlager nr 10 (pełna nazwa: Reichskommissar für die Festigung Deutschen Volkstums – Volksdeutsche Mittelstelle – Einsatzführung Oberschlesien – Polenlager 10 Laurahutte)[1] – hitlerowski obóz koncentracyjny znajdujący się w Siemianowicach Śląskich, jeden z 26 niemieckich obozów koncentracyjnych, tzw. Polenlager,[2] założonych na Śląsku dla ludności polskiej.[3]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obozem zarządzała nazistowska organizacja bezpośrednio podlegająca SS - Hauptamt Volksdeutsche Mittelstelle. Był to najbardziej na wschód wysunięty obóz z sieci obozów Polenlager. Zlokalizowany był w zabudowaniach pałacowych i dworskich dawnego majątku księcia Henkel von Donnersmarcka. Komendanturę nad obozem objął Robert Smeths z Essen. Pierwsi więźniowie przybyli do obozu dnia 22 lipca 1942 roku. Były to głównie wysiedlane rodziny polskie z powiatu żywieckiego w ramach akcji „Saybusch” oraz z Zagłębia Dąbrowskiego w ramach akcji Oderberg.[4] Wysiedlani Polacy mieli zrobić miejsce dla volksdeutchów przesiedlanych z Bukowiny i ZSRR w ramach niemieckiej akcji kolonizacyjnej Heim ins Reich. Z zachowanej dokumentacji wynika, że z siemianowickiego Polenlagru ponad 30 procent więźniów trafiło na roboty przymusowe do III Rzeszy, a 8% zmarło. Duży odsetek więźniów stanowiły dzieci - prawie 34%.[5] Dorośli więźniowie byli wykorzystywani w pracy na roli i przemyśle.

W styczniu 1945 roku w związku ze zbliżaniem się frontu więźniowie zostali ewakuowani do Polenlagru 168 w Gorzycach, a następnie do Polenlagru 32 w Boguminie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Polenlager Laurahütte, Bundesarchiv
  2. Roman Z. Hrabar, Niemieckie obozy dla Polaków na Śląsku w czasie II wojny światowej "Polenlager", Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Wydawnictwo "Śląsk", 1972
  3. Zapomniane obozy. Siemianowice Śląskie
  4. Roman Harbar, Zofia Tokarz, Jacek Wilczur, "Czas niewoli, czas śmierci", Interpress, Warszawa 1979
  5. Roman Harbar, Zofia Tokarz, Jacek Wilczur, "Czas niewoli, czas śmierci", Interpress, Warszawa 1979

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Roman Z. Hrabar, Niemieckie obozy dla Polaków na Śląsku w czasie II wojny światowej "Polenlager", Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Wydawnictwo "Śląsk", 1972
  • Roman Harbar, Zofia Tokarz, Jacek Wilczur, "Czas niewoli, czas śmierci", Interpress, Warszawa 1979

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]