Polityka stabilizacyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Polityka stabilizacyjna (zwana także polityką antycykliczną) – jedna z gałęzi polityki gospodarczej. Jej celem jest łagodzenie wahań aktywności gospodarczej wywołanych zmianą faz cyklu koniunkturalnego.

Ze względu na rodzaj stosowanych instrumentów w ramach polityki stabilizacyjnej wyróżniamy politykę fiskalną (wykorzystującą stopy podatkowe i wydatki budżetowe) oraz politykę pieniężną (stosującą operacje otwartego rynku).

Do najczęściej wymienianych celów polityki stabilizacyjnej należy zaliczyć: stabilizację poziomu cen, utrzymanie wysokiego stanu zatrudnienia i równowagi bilansu płatniczego, a bardziej ogólnie – tworzenie warunków sprzyjających wzrostowi gospodarczemu.