Polski Związek Wędkarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polski Związek Wędkarski
Państwo  Polska
Siedziba Warszawa
Rodzaj stowarzyszenia stowarzyszenie
Prezes Zarządu Głównego Teodor Rudnik
Nr KRS 0000108423
Data rejestracji 2002
brak współrzędnych
Logo na tablicy koła w Tomaszowie Mazowieckim
Siedziba koła "Kolejarz" w Łukowie
Miłośnik wędkarstwa nad jeziorem

Polski Związek Wędkarski (PZW) – polskie stowarzyszenie miłośników wędkarstwa, zrzeszające ponad 600 tys. członków. Gospodaruje na ponad 219 tys. ha wód. W stosunku do całego areału wód śródlądowych w kraju, w dyspozycji PZW jest około 35% ich powierzchni. PZW użytkuje 66% całej powierzchni wód płynących (rzeki), 84% powierzchni zbiorników zaporowych i 26% ogólnej powierzchni jezior.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zorganizowane formy sportu wędkarskiego na ziemiach polskich datuje się od 13 lipca 1879, kiedy to w Krakowie powstało Krajowe Towarzystwo Rybackie. Inicjatorem jego powołania był Maksymilian Siła-Nowicki. W 1950 indywidualne organizacje wędkarskie skupione zostały w jeden Polski Związek Wędkarski[1].

Struktura i organizacja[edytuj | edytuj kod]

Strukturę organizacyjną PZW tworzą koła (ok. 2500) i okręgi (42), jako jednostki terenowe w całej Polsce.

Dokumentem uprawniającym do połowu na wodach PZW jest karta wędkarska oraz legitymacja z opłaconymi, odpowiednimi do rodzaju łowiska i wieku wędkarza, składkami przeznaczanymi m.in. na ochronę środowiska i zarybianie zbiorników wodnych należących do PZW.

Zakres działań podejmowanych przez PZW dotyczy[edytuj | edytuj kod]

  • gospodarki rybacko-wędkarskiej
  • ochrony wód i środowiska naturalnego
  • pracy z młodzieżą, sportu i rekreacji (wędkarstwo, sport, rekreacja)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Mastyński, Zbigniew Wajdowicz, Rybactwo w zbiornikach zaporowych, Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Poznaniu, Poznań, 1994, s.185, ​ISBN 83-86363-48-7

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]