Polyboroides

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Polyboroides[1]
A. Smith, 1829[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – owadożer palmowy (P. typus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina orłosępy
Plemię Gypaetini
Rodzaj Polyboroides
Typ nomenklatoryczny

Polyboroides typus A. Smith, 1829

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Polyboroidesrodzaj ptaka z podrodziny orłosępów (Gypaetinae) w rodzinie jastrzębiowatych (Accipitridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 51–68 cm, rozpiętość skrzydeł 116–152 cm; masa ciała 500–950 g[6].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Polyboroides (Poloboroides, Polyporoides): rodzaj Polyborus Vieillot, 1816, (karakara); gr. -οιδης -oidēs „przypominający”[7].
  • Gymnogenys: gr. γυμνος gumnos „goły, nagi”; γενυς genus, γενυος genuos „policzek”[7]. Gatunek typowy: Vultur radiatus Scopoli, 1786.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Niepoprawna późniejsza pisownia Polyboroides A. Smith, 1829.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polyboroides, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. A. Smith. „South African Commercial Advertiser”. 4, 1829 (ang.). 
  3. A. Smith. A Description of the Birds inhabiting the South of Africa. „South African quarterly Journal”. 1 (2), s. 107, 1830 (ang.). 
  4. R.-P. Lesson: Traité d’ornithologie, ou, Tableau méthodique des ordres, sous-ordres, familles, tribus, genres, sous-genres et races d’oiseaux, ouvrage entièrement neuf, formant le catalogue le plus complet des espèces réunies dans les collections publiques de la France. T. 1. Bruxelles: Chez F.G. Levrault, 1831, s. 64. (fr.)
  5. R. Vierthaler. Ornithologischer Tagebuchsbericht einer Reise auf dem blauen Nil von Chartum durch Sennaar nach Rosseires. „Naumannia: Archiv für die Ornithologie Vorzugsweise Europa's: Organ der Deutsche Ornithologen-Gesellschaft”. 2 (1), s. 50, 52, 1852 (niem.). 
  6. a b D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Hawks, Eagles, and Kites (Accipitridae), version 1.0.. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.accipi1.01. [dostęp 2020-05-29]. (ang.) Publikacja o płatnym dostępie – wymagana płatna rejestracja lub wykupienie subskrypcji
  7. a b Etymologia za: J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2020. (ang.)
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Gypaetini Bonaparte, 1831 (Wersja: 2019-03-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-05-29].