Pramonoteizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pramonoteizm – kierunek w religioznawstwie uznający iż pierwotną formą religii był monoteizm, który dopiero z czasem przekształcił się w politeizm. Głosicielem pramonoteizmu był m.in. Wilhelm Schmidt.