Prawo Littlewooda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prawo Littlewooda – prawo statystyczne stwierdzające, że dana osoba może oczekiwać doświadczenia zdarzenia o prawdopodobieństwie 1:1 000 000 (tak zdefiniowanego pojęcia „cudu”) z częstością średnio około jednego na miesiąc[1]. Prawo jest wykorzystywane do podważania i obalania niektórych pseudonaukowych hipotez i jest związane z bardziej ogólnym prawem naprawdę wielkich liczb[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prawo zostało ułożone przez profesora Cambridge Johna Edensora Littlewooda i opublikowane w 1986 roku w zbiorze jego prac Littlewood's Miscellany.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Littlewood definiuje „cud” jako: „zdarzenie mające specjalne znaczenie gdy się wydarza, ale wydarza się z prawdopodobieństwem jeden na milion”[1]. Zakłada on, że w czasie godzin, w których człowiek jest wybudzony i czuwa, słyszy lub dostrzega jedno „zdarzenie” na sekundę, które może być zarówno wyjątkowe, jak też i zwyczajne. Dodatkowo zakłada, że czas czuwania człowieka wynosi około ośmiu godzin dziennie.

Założenia te pozwalają dojść do wniosku, że człowiek w czasie 35 dni doświadcza około miliona zdarzeń (60 × 60 × 8 × 35 = 1 008 000). Jeśli zaakceptować definicję „cudu” Littlewooda, można oczekiwać zaobserwowania średnio około jednego „cudownego” zdarzenia na każdy okres 35 dni - i niniejszym, zgodnie z tymi założeniami i rozumowaniem podobnie „cudowne” zdarzenia są w rzeczywistości dość powszechne[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Freeman Dyson, (2004), "One in a Million," a review of Debunked! ESP, Telekinesis, Other Pseudoscience. (Johns Hopkins University Press 2004) by Georges Charpak and Henri Broch... fragment (ang.)
  2. Eric W. Weisstein, Law of Truly Large Numbers, MathWorld (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]