Prawo Wirtha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prawo Wirtha w informatyce to spopularyzowane przez Wirtha Niklausa w 1995 powiedzenie nawiązujące do Prawa Moore’a. Istnieją dwie jego wersje używane zamiennie:

Oprogramowanie zwalnia szybciej, niż sprzęt przyspiesza.

lub:

Oprogramowanie staje się wolniejsze szybciej niż sprzęt staje się szybszy

Zgodnie z prawem Moore’a sprzęt staje się coraz szybszy, co pewien okres możliwości sprzętu podwajają się. Prawo Wirtha zauważa, ze nie oznacza to jednak rzeczywistego przyspieszenia wykonywania konkretnego zadania. Programy często stają się z czasem większe i bardziej złożone, przykłada się też coraz mniejszą wagę do efektywnego wykorzystania zasobów.

Przykładem działania prawa Wirtha jest proces rozruchu (ładowania) komputera z nowoczesnym systemem operacyjnym na nowoczesnym komputerze osobistym. Można zauważyć, ze często proces ten przebiega wolniej, niż pięć, czy nawet dziesięć lat temu.

Dzieje się tak z kilku przyczyn. Po pierwsze, oprogramowanie staje się bardziej skomplikowane ze względu na zwiększającą się funkcjonalność czy bezpieczeństwo, pozostaje to jednak niewidoczne dla przeciętnego użytkownika. Drugim problemem jest natomiast dążenie do maksymalnego skrócenia czasu tworzenia oprogramowania. Stosuje się obecnie języki wysokiego poziomu, często także aplikacje wspomagające proces programowania jednocześnie obniżając wymagania względem efektywności i prędkości działania. W wyniku tego programiści oddalają się coraz bardziej od maszyny, wędrując ku marzeniu tworzenia aplikacji bez napisania ani jednej linijki kodu. Powoduje to konieczność istnienia wielu warstw interpretacji, które przetwarzają projekt utworzony w formie mniej lub bardziej zrozumiałej dla człowieka na zestaw instrukcji komputera w sposób sztywny i ograniczony.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The School of Niklaus Wirth: The Art of Simplicity, László Böszörményi, Jürg Gutknecht i Gustav Pomberger (Edytorzy), Morgan Kaufmann Publishers, 2000, ISBN 1-55860-723-4.