Proklamacja teherańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Proklamacja teherańska (ang. Proclamation of Teheran) – uchwała przyjęta na zakończenie pierwszej Światowej Konferencji Praw Człowieka ONZ w Teheranie.

Konferencja obradowała od 22 kwietnia do 13 maja 1968. Rok ten ogłoszony był Rokiem Praw Człowieka z okazji 20 - lecia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka.

Proklamacja zawiera 19 artykułów dotyczących praw człowieka. Między innymi ogłoszono :

Państwa powinny potwierdzić swoją gotowość do skutecznego egzekwowania zasad zawartych w Karcie Narodów Zjednoczonych i innych instrumentach międzynarodowych, które dotyczą praw człowieka i podstawowych wolności (art. 6). W artykule 7 potępiono apartheid, w 9 kolonializm, w 10 agresywne wojny, w 15 dyskryminację kobiet.

W artykule 13 Ponieważ prawa człowieka i podstawowe wolności są niepodzielne, pełna realizacja praw obywatelskich i politycznych, bez korzystania z praw ekonomicznych, społecznych i kulturalnych jest niemożliwa. Osiągnięcie trwałego postępu w realizacji praw człowieka zależy od solidnych i skutecznych polityk krajowych i międzynarodowych rozwoju gospodarczego i społecznego. W 14 wezwano do likwidacji analfabetyzmu.

Druga Światowa Konferencja Praw Człowieka obradowała w Wiedniu w 1993 roku.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]