Protokół HART

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Protokół HART (ang. Highway Addressable Remote Transducer) – protokół komunikacyjny sieci przemysłowych.

W 1986 roku firma Rosemount wprowadziła na rynek tzw. inteligentne przetworniki pomiarowe, które poza generowaniem prądowego sygnału pomiarowego 4-20 mA, komunikowały się przy pomocy tzw. protokołu HART. Protokół ten umożliwiał zmianę zakresu i diagnostykę urządzeń. Działa w oparciu o standard Bell 202, przetworniki tego typu mogą pracować w trybie analogowym i cyfrowym, jednak w przypadku komunikacji cyfrowej czasy odpowiedzi są bardzo wolne, dlatego komunikacja ta służy głównie do zmiany nastaw i diagnostyki. Jest on dzisiaj standardem komunikacji urządzeń pomiarowych w przemyśle.
Obecnie protokół ten wykorzystują wszyscy producenci aparatury m. in. Emerson, Yokogawa, ABB, MSA czy Endress+Hauser. W celu koordynacji działań oraz właściwego stosowania powołano fundację skupiającą producentów aparatury HART Foundation.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]