Przekładnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przekładnik (ang. instrument transformer[1]) – transformator przeznaczony do wytwarzania sygnału informacyjnego i przesyłania go do obwodu zewnętrznego, zawierającego urządzenia pomiarowe, zabezpieczeniowe lub sygnalizacyjne[2].

Termin przekładnik obejmuje także urządzenia działające na innej zasadzie, niż transformator, lecz mające to samo zastosowanie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. IEV ref 321-01-01.
  2. Praca zbiorowa: Słownik terminologiczny elektryki: Aparaty elektryczne wchodzące w skład urządzeń rozdzielczych, Część 2, Instytut Elektrotechniki – Warszawa 1989.