Przerwy Kirkwooda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przerwy Kirkwooda

Przerwy Kirkwooda – brak planetoid na pewnych orbitach w pasie planetoid (o pewnych wielkościach półosi wielkiej lub odpowiadających im okresach orbitalnych). Odpowiadają one położeniu rezonansów orbitalnych z Jowiszem.

Główną przyczyną powstawania tych przerw jest przyciąganie Jowisza, które wyrzuca z orbit planetoidy będące w ruchu synchronicznym z tą planetą (czyli w rezonansie orbitalnym). Przerwy te jako pierwszy zaobserwował Daniel Kirkwood w roku 1866, który także poprawnie wyjaśnił ich związek z rezonansem orbitalnym planetoid i Jowisza[1].

Najbardziej wyraźne przerwy[2] (zob. diagram):

  • 2,06 j.a. (rezonans 4:1)
  • 2,5 j.a. (rezonans 3:1), rodzina planetoidy Alinda
  • 2,82 j.a. (rezonans 5:2)
  • 2,95 j.a. (rezonans 7:3)
  • 3,27 j.a. (rezonans 2:1), rodzina planetoidy Griqua

Słabsze lub mniej wyraźne przerwy:

  • 1,9 j.a. (rezonans 9:2)
  • 2,25 j.a. (rezonans 7:2)
  • 2,33 j.a. (rezonans 10:3)
  • 2,706 j.a. (rezonans 8:3)
  • 3,03 j.a. (rezonans 9:4)
  • 3,075 j.a. (rezonans 11:5)
  • 3,47 j.a. (rezonans 11:6)
  • 3,7 j.a. (rezonans 5:3)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Helen Turnbull Waite Coleman: Banners in the Wilderness: The Early Years of Washington and Jefferson College. University of Pittsburgh Press, 1956, s. 158. (ang.)
  2. David A. Minton, Renu Malhotra. A record of planet migration in the main asteroid belt. „Nature”. 457 (7233), s. 1109–1111, 2009. DOI: 10.1038/nature07778. arXiv:0906.4574. PMID: 19242470. Bibcode2009Natur.457.1109M (ang.). [dostęp 2016-12-13].