Pstrogłów żółtogardły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pstrogłów żółtogardły
Psilopogon haemacephalus[1]
(Statius Müller, 1776)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd dzięciołowe
Rodzina tukanowate
Podrodzina pstrogłowy
Plemię Megalaimini
Rodzaj Psilopogon
Gatunek pstrogłów żółtogardły
Synonimy
  • Bucco haemacephalus Statius Müller, 1776[2]
  • Megalaima haemacephala (Statius Müller, 1776)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Pstrogłów żółtogardły[4] (Psilopogon haemacephalus) – gatunek ptaka z podrodziny pstrogłowów (Megalaiminae). Występuje w południowej i południowo-wschodniej Azji.

Podgatunki

Wyróżniono dziewięć podgatunków P. haemacephalus[5][6]:

  • Psilopogon haemacephalus haemacephalus (Statius Müller, 1776)podgatunek nominatywny,
  • Psilopogon haemacephalus indicus (Latham, 1790)
  • Psilopogon haemacephalus delicus (Parrot, 1907)
  • Psilopogon haemacephalus roseus (Dumont, 1816)
  • Psilopogon haemacephalus intermedius (Shelley, 1891)
  • Psilopogon haemacephalus celestinoi (Gilliard, 1949)
  • Psilopogon haemacephalus mindanensis (Rand, 1948)
  • Psilopogon haemacephalus cebuensis (Dziadosz & Parkes, 1984)
  • Psilopogon haemacephalus homochroa (Dziadosz & Parkes, 1984)
Morfologia

Długość ciała: 15–17 cm. Masa ciała: 30–55 g. Zależnie od podgatunku, głowa czerwona z czarnymi pasami lub żółta z czarnymi pasami i czerwonym czołem. U wszystkich grzbiet zielony, brzuch jasny, ciemno prążkowany.

Pożywienie

Żeruje na owocach różnej wielkości, od fig po mango. W locie łapie duże owady.

Lęgi

Okres lęgowy długi, możliwe, że wyprowadza dwa lęgi. Składa 3 jaja, inkubacja trwa ok. 14 dni, wysiadują i samiec, i samica. Oboje rodzice opiekują się młodymi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Megalaima haemacephala, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2014-03-19]
  2. Coppersmith Barbet (Megalaima haemacephala). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 4 sierpnia 2011].
  3. Psilopogon haemacephalus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Megalaiminae Blyth, 1852 - pstrogłowy (wersja: 2019-07-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-12-10].
  5. D. Lepage: Pstrogłów zóltogardly (Megalaima haemacephalus) (Statius Müller, 1776). Avibase. [dostęp 2019-12-10].
  6. F. Gill, D. Donsker (red.): Jacamars, puffbirds, toucans, barbets, honeyguides (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-12-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, Phil Benstead: Ptaki. Encyklopedia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 320. ISBN 978-83-01-15733-3.