Kuraczki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Ptilopachus)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kuraczki
Ptilopachinae
Bowie, Cohen & Crowe, 2013
Przedstawiciel podrodziny – kuraczek skalny (P. petrosus)
Przedstawiciel podrodziny – kuraczek skalny (P. petrosus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina przepiórowate
Podrodzina kuraczki
Typ nomenklatoryczny

Ptilopachus erythrorhynchus Swainson, 1837 = Tetrao petrosus J.F. Gmelin, 1789

Synonimy

Rodzaju:

Rodzaje

Kuraczki[6] (Ptilopachinae) – nowo zdefiniowana[7] monotypowa podrodzina ptaków z rodziny przepiórów (Odontophoridae).

Zasięg występowania[edytuj]

Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Afryce[8].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 23-28 cm, masa ciała 190-312 g[9].

Systematyka[edytuj]

Nazewnictwo[edytuj]

  • Ptilopachus (Ptilopachys): gr. πτιλον ptilon – pióro; παχυς pakhus – gruby, gęsty[10].
  • Petrogallus: łac. petra – skała, kamień, od gr. πετρος petros – kamień; gallus – kogucik[11]. Gatunek typowy: Perdix fusca Vieillot, 1834 = Tetrao petrosus J.F. Gmelin, 1789.
  • Acentrortyx: gr. ακεντρος akentros – bez ostrogi, od negatywnego przedrostka α- a- ; κεντρον kentron – ostroga, od κεντεω kenteō – kłuć; ορτυξ ortux, ορτυγος ortugos – przepiórka[12]. Gatunek typowy: Francolinus nahani A.J.C. Dubois, 1905.

Podział systematyczny[edytuj]

Takson pierwotnie zaliczany do rodziny kurowatych (Phasianidae), lecz badania filogenetyczne przeprowadzone w 2006 roku wykazały że rodzaj ten jest bliżej spokrewniony z przepiórami niż z innymi grzebiącymi[13]. Do rodzaju należą dwa gatunki[6]:

Przypisy

  1. W. Jardine & P.J. Selby: Illustrations of ornithology. Cz. 4. Edinburgh: W.H. Lizars, 1837, s. ryc. xvi i tekst. (ang.)
  2. H.E. Strickland. Commentary on Mr. G. R. Gray's 'Genera of Birds'. „The Annals and Magazine of Natural History”. 7, s. 37, 1841 (ang.). 
  3. J. Chapin. A New Genus, Acentrortyx, Proposed for Francolinus Nahani Dubois. „The Auk”. 43 (2), s. 235, 1926 (ang.). 
  4. Ptilopachus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2015-03-07]
  5. W. Swainson: On the natural history and classification of birds. Cz. 2. London: John Taylor, 1837, s. 344, seria: Cabinet cyclopaedia. Natural history. (ang.)
  6. a b Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Ptilopachinae Bowie, Cohen & Crowe, 2013 - kuraczki (wersja: 2015-09-20). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2017-07-10].
  7. R.C.K. Bowie, C. Cohen & T.M. Crowe. Ptilopachinae: a new subfamily of the Odontophoridae (Aves: Galliformes). „Zootaxa”. 3670 (1), s. 097-098, 2013 (ang.). 
  8. F. Gill & D. Donsker: Megapodes, guans, guineas & New World quail (ang.). IOC World Bird List: Version 7.2. [dostęp 2015-03-07].
  9. P. J. K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: Josep del Hoyo, Andrew Elliott, Jordi Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 497, 522. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  10. Jobling 2017 ↓, s. Ptilopachus.
  11. Jobling 2017 ↓, s. Petrogallus.
  12. Jobling 2017 ↓, s. Acentrortyx.
  13. a b T.M. Crowe, R.C.K. Bowie, P. Bloomer, T.G. Mandiwana, T.A.J. Hedderson, E. Randi, S.L. Pereira & J. Wakeling. Phylogenetics, biogeography and classification of, and character evolution in, gamebirds (Aves: Galliformes): effects of character exclusion, data partitioning and missing data. „Cladistisc”. 22 (6), s. 495-532, 2006. DOI: 10.1111/j.1096-0031.2006.00120.x (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2017. [dostęp 2017-07-10]. (ang.)