Puchar (naczynie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: puchar (ujednoznacznienie).
Pucharek

Puchar – naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła. Naczynie służy zazwyczaj do podawania w nim lodów.

Naczynie podobne do pucharu, wykonane ze szkła lub z metalu, czasem z wygrawerowanym okolicznościowym napisem, bywa także fizycznym przejawem nagrody sportowej za zwycięstwo w rywalizacji, nazywanej z tego powodu właśnie "pucharem sportowym".

Pisownia słowa w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

Do reformy pisowni z roku 1936 wyraz puchar zapisywany był jako "puhar" (tak jak w innych językach słowiańskich: np. czeski i słowacki pohár). Wiele osób uznało nową pisownię za bezpodstawną i sprzeczną z etymologią. Do nowej wersji nie chciał się dostosować np. prof. Hugo Steinhaus i w jego "Kalejdoskopie Matematycznym" z 1954 r. można znaleźć notę od wydawcy: "pisownia wyrazu puhar utrzymana na życzenie autora[1]". Dzisiaj zagorzałym obrońcą starej pisowni jest Janusz Korwin-Mikke[2]. Oceniając rzecz obiektywnie, sprawa pisowni wygląda nieco inaczej. Nie jest tak, jak by się wydawało, że do reformy ortograficznej pisano "puhar", a po reformie nagle narzucono pisownię "puchar". Otóż wcześniej funkcjonowały obie formy ortograficzne. Kolejne edycje Słownika Języka Polskiego S.B.Lindego dopuszczają obie formy pisowni, również tzw. słownik wileński (1861) oraz słownik warszawski (1900-1927) jako poprawne podają zarówno "puhar", jak i "puchar". W roku 1936 po prostu zdecydowano się na wybór jednej z istniejących już form.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hugo Steinhaus "Kalejdoskop Matematyczny", wyd. PZWS (W-wa 1954 r.) II, s. 53.
  2. Kto jest właścicielem języka?. korwin-mikke.blog.onet.pl, 8 lutego 2009.