Trofeum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wizerunek trofeum rzymskiego na kolumnie Trajana.

Trofeum (grecka nazwa tropaion) – w kulturze hellenistycznej symbol wielkiego zwycięstwa, spełniające również role wotum składanego bogom w podziękowaniu za odniesione zwycięstwo[1]. Trofea umieszczane były w pobliżu pola bitwy – w przypadku bitwy morskiej na najbliższym wybrzeżu. Najczęściej trofeum były zawieszone na wbitym w ziemię słupie lub drzewie zdobycznej broni, zbroi i oznak bojowych pokonanych wojsk, w taki sposób że widoczna była sylwetka uzbrojonego żołnierza. Rzadziej natomiast miało formę złożonej w stos zdobycznej broni i oznak bojowych. Zawsze umieszczano przy trofeum tablice inskrypcyjną informująca o bitwie i zawierająca podziękowania dla boga, który dał zwycięstwo. Zniszczenie trofeum lub jego rozkradzenie było uważane za świętokradztwo. Najstarsze udokumentowane trofeum powstało w 520 p.n.e. w świątyni Afai na wyspie Eginie na pamiątkę zwycięstwa Eginetów nad mieszkańcami wyspy Samos.

Zwyczaj ustawiania trofeum (łac. tropaeum) kontynuowany był także w epoce Starożytnego Rzymu, z tą jednak różnicą, że nie ustawiano go na polu bitwy, tylko w stolicy.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, str. 299, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ​ISBN 83-85719-84-9​.