Pulpit (mebel)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pulpit – mebel, na którym kładzie się otwartą księgę lub pojedynczą kartę w celu łatwiejszego jej czytania przez człowieka będącego w pozycji stojącej.

Pulpit jako, używane od średniowiecza, wyposażenie kościoła lub klasztoru przybierał różne formy, od małej skrzynki ze skośnym wiekiem stawianej na stole, do samodzielnych sprzętów w postaci szafki ze schowkami na przybory piśmienne.

Mnich przy pracy w skryptorium – z boku pulpit
Pulpit gotycki
Pulpit do nut