Różanecznik Smirnowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Różanecznik Smirnowa
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd wrzosowce
Rodzina wrzosowate
Rodzaj różanecznik
Gatunek różanecznik Smirnowa
Nazwa systematyczna
Rhododendron smirnowii Trautv.
Trudy Imp. S.-Peterburgsk. Bot. Sada 9: 513 1886[1]

Różanecznik Smirnowa (Rhododendron smirnowii) – gatunek krzewu, należący do rodziny wrzosowatych. Pochodzi z północno-wschodniej Turcji. Po raz pierwszy został odkryty w 1885 roku. Jest on jednym z najbardziej mrozoodpornych różaneczników zachowujących liście w okresie zimy[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
W swojej ojczyźnie rośnie jako pokrzywione krzewy lub małe drzewa dorastające do 5-8 metrów.
Liście
Podłużne, eliptyczne, zimozielone, młode liście pokryte białym kutnerem.
Kwiaty
Jasno-purpurowo-różowe płatki o dzwonkowatym kształcie, na końcach karbowane.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wymagania
W Polsce jest całkowicie mrozoodporny (strefy mrozoodporności 4-9), znosi bez szwanku najcięższe u nas mrozy, pod warunkiem, że na jesieni został dobrze nawodniony Lubi miejsca półcieniste, o stałej wilgotności podłoża. Podłoże powinno być żyzne, próchniczne, o kwaśnym odczynie (pH 4– 5). Takie podłoże można otrzymać poprzez dodanie do dobrej ziemi ogrodniczej kwaśnego torfu, zmielonej kory lub przegnitego igliwia. Źle toleruje silne wiatry, (powodujące zwiększoną transpirację), dlatego powinien rosnąć na zasłoniętym stanowisku. Doskonale prezentuje się na tle iglaków.
Sposób uprawy
Sadzi się go tylko wraz z bryłą korzeniową. W utrzymaniu wilgoci pomaga ściółkowanie podłoża. Łatwo można przesadzać nawet duże różaneczniki (oczywiście wraz z bryłą korzeniową), gdyż mają zwartą, niedużą bryłę korzeniową. Należy systematycznie nawozić od maja do sierpnia, ale niedużymi dawkami nawozów, gdyż jest wrażliwy na zasolenie gleby, lub stosować nawozy o przedłużonym działaniu. Koniecznie należy stosować nawozy kwaśne (siarczan amonu, siarczan potasu), a najlepiej specjalne mieszanki nawozów do rododendronów. Nie należy wapnować. Aby rośliny obficie kwitnęły na następny rok, należy po przekwitnięciu ściąć całe kwiatostany, gdyż stają się nieładne, a ponadto wyczerpują nadmiernie roślinę. Nie wymaga żadnego cięcia, należy tylko usuwać uschnięte liście i obumarłe pędy.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Gatunek tego różanecznika został użyty przez niemieckiego hodowcę Seidla z okolic Drezna, do stworzenia nowych w pełni mrozoodpornych odmian, których narodowa kolekcja zgromadzona jest w Wojsławickim Arboretum.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rhododendron smirnowii Trautv.. W: The Plant List (2013). Version 1.1. [on-line]. [dostęp 2014-02-15].
  2. Mieczysław Czekalski: Różaneczniki. Warszawa: PWRiL, 1983. 83-09-00758-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mieczysław Czekalski: Różaneczniki. Warszawa: PWRiL, 1983. 83-09-00758-2.
  2. Różaneczniki i Azalie. Weltbild Media, 2009. 978-83-7404-258-0142-7.