Rōmaji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rōmaji (jap. ローマ字 rōma-ji, znaki rzymskie) – łacińska transkrypcja wyrazów japońskich, zapis transkrypcyjny języka japońskiego za pomocą alfabetu łacińskiego[1], metoda pisania po japońsku znakami rzymskimi (pismem łacińskim)[2].

Rodzaje[edytuj | edytuj kod]

Nie ma jednego powszechnie obowiązującego systemu zapisu rōmaji. Najpopularniejszymi z nich są:

  • Transkrypcja Hepburna (Hebon-shiki) – najbardziej zgodny z fonetyką angielską, powszechnie stosowany
  • Kunrei (kunrei-shiki) – pośredni pomiędzy systemem fonetycznym a etymologicznym,
  • Nihon-shiki – w którym każdemu znakowi kana odpowiada inny ciąg liter łacińskich (z dodanym akcentem przeciągłym, oznaczającym długie samogłoski). Wyjątek stanowi znak ん, zależnie od następującej głoski reprezentowany przez n (przed samogłoskami oraz y) lub n (przed spółgłoskami).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Shōzō Yoshigami: Słownik japońsko-polski. Warszawa: Wiedza Powszechna, Fundacja Japońska, 1997, s. 605. ISBN 83-214-1140-1.
  2. Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1389. ISBN 4-7674-2015-6.