Rebucja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rebucja
Ilustracja
Kwitnący Rebutia muscula
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina kaktusowate
Rodzaj rebucja
Nazwa systematyczna
Rebutia K.Schum.
Monatsschr. Kakteenk. 5: 102. Jul 1895
Rebutia steinbachii
Rebutia narvaecensis
Rebutia minuscula
Rebutia heliosa var. cajasensis

Rebucja (Rebutia K.Schum.) – rodzaj roślin z rodziny kaktusowatych. Przedstawiciele występują w Boliwii, Peru i Argentynie. Nazwę rodzajowi nadał w 1895 Karl Moritz Schumann. Pochodzi ona od nazwiska Pierre'a Rebuta, francuskiego winiarza i hodowcy kaktusów z Lyonu. Gatunkiem typowym jest R. minuscula K. Schumann[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Większość gatunków to małe, barwne i kuliste lub cylindryczne kaktusy. Zakwitają na wiosnę – najszybciej ze wszystkich kaktusów. Wytwarzają duże kwiaty w porównaniu do wielkości całej rośliny.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Synonimy

Aylostera Speg., Bridgesia Backeb., Cylindrorebutia Fric & Kreuz., Digitorebutia Fric & Kreuz., Echinorebutia Fric, nom. inval., Eurebutia Fric, nom. inval., Gymnantha Y. Itô, Mediolobivia Backeb., Mediorebutia Fric, nom. inval., Neogymnantha Y. Itô, Reicheocactus Backeb., Setirebutia Fric & Kreuz., nom. inval., Spegazzinia Backeb., Sulcorebutia Backeb., Weingartia Werderm.,

Pozycja systematyczna według APweb (aktualizowany system system APG III z 2009)

Należy do rodziny kaktusowatych (Cactaceae) Juss., która jest jednym z kladów w obrębie rzędu goździkowców (Caryophyllales) i klasy roślin okrytonasiennych[1]. W obrębie kaktusowatych należy do plemienia Trichocereeae, podrodziny Cacteoideae[3].

Rodzaj ma bardzo złożoną historię taksonomiczną i w przeszłości był różnie ujmowany według różnych autorów[4]:

K. Schumann Britton & Rose Spegazzini A. V. Frič
1895 1896 - 1921 1922 1923 1932 - 1938
Rebutia
genus novum
Echinocactus
Echinopsis
Rebutia
renov.
Rebutia
Rebutia
Rebutia Rebutia Aylostera
genera nova
Digitorebutia, Cylindrorebutia,
Echinorebutia, Setirebutia,
Hymenorebutia, Scopaerebutia
C. Backeberg Donald ICSG Anderson Rowley Mosti & Papini
1966 1975 2001 2009 2011
Rebutia K. Schum. Rebutia
sectio Rebutia
Rebutia Rebutia
subg. Rebutia
Rebutia
Aylostera Speg. Rebutia
sectio Aylostera
Rebutia Aylostera
subg. Aylostera
Aylostera
subg. Aylostera
Mediolobivia Backeb. Rebutia
sectio Setirebutia,
Digitorebutia, Cylindrorebutia
Rebutia Aylostera
subg. Mediolobivia
Aylostera
subg. Mediolobivia
Weingartia Werderm.
syn.Spegazzinia Backeb.
Weingartia Rebutia Rebutia
subg. Weingartia
Weingartia
Sulcorebutia Backeb. Sulcorebutia Rebutia Rebutia
subg. Sulcorebutia
Weingartia
incl. Cintia


Pozycja w systemie Reveala (1993-1999)

Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa goździkowe (Caryophyllidae Takht.), nadrząd Caryophyllanae Takht., rząd goździkowce (Caryophyllales Perleb), podrząd Cactineae Bessey in C.K. Adams, rodzina kaktusowate (Cactaceae Juss.), rodzaj rebucja (Rebutia K.Schum.)[5]

Lista gatunków[6]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Niektóre gatunki uprawiane są jako rośliny ozdobne, głównie jako rośliny doniczkowe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b P.F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-07].
  2. Index Nominum Genericorum. [dostęp 2010-01-10].
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-02-24].
  4. Mosti, Stefano; Bandara, Nadeesha Lewke & Papini, Alessio. Further insights and new combinations in Aylostera (Cactaceae) based on molecular and morphological data. „Pakistan Journal of Botany”. 43, 6, s. 2769-2785, 2011. 
  5. James L. Reveal System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, University of Maryland, 1999. Systematyka rodzaju Rebutia według Reveala
  6. The Plant List. Rebutia. [dostęp 2017-06-06].