Rejon tetyjowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
tetyjowski
Rejon
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Siedziba Tetyjów
Powierzchnia 756 km²
Populacja 
• liczba ludności

32 643
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Ukraina

Rejon tetyjowskijednostka administracyjna w składzie obwodu kijowskiego Ukrainy.

Powstał w 1923. Ma powierzchnię 756 km² i liczy około 38 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu jest Tetyjów.

W skład rejonu wchodzą 1 miejska rada oraz 22 silskie rady, obejmujące 32 wsie.

Miejscowości rejonu[edytuj]

  • Burkowce[1] (Бурківці)
  • Chmielówka[2] (Хмелівка)
  • Czerepin[3] (Черепин)
  • Czerepinka[4] (ukr. Czerepynka - Черепинка)
  • Denhofówka[5] (ukr. Denychiwka) (Денихівка)
  • Dąbrówka[6] (Дібрівка)
  • Dubyna (Дубина)
  • Hałajki[7] (Hałajky - Галайки)
  • Hałajki (Голодьки)
  • Horoszków[8] (Горошків)
  • Hryhorówka (Григорівка)
  • Kasperówka[9] (Кашперівка)
  • Kluki[10] (Клюки)
  • Koszów[11] (Кошів)
  • Ladzka Słoboda [12] (Stepowe)
  • Mołoczne[13] (Молочне)
  • Michajłówka[14] (Михайлівка)
  • Nenadycha[15] (Ненадиха)
  • Odajpil[16] (Одайпіль)
  • Persze Trawnia[17] (Перше Травня)
  • Piatyhory[18] (П'ятигори)
  • Pohreby[19] (Погреби)
  • Rideńke[20] (Ріденьке)
  • Rosiszki[21] (Росішки)
  • Skibińce[22] (Скибинці)
  • Sofipol[23] (Софіпіль)
  • Stadnica[24] (Стадниця)
  • Tajnica[25] (Тайниця)
  • Tarasówka (Тарасівка)
  • Teleżyńce[26] (Теліжинці)
  • Tetyjów (Тетіїв)
  • Wysokie[27] (Високе)
  • Zwieniacza[28] (Дзвеняче)

Przypisy

  1. Burkowce, wś, pow. taraszczański, o 6 wiorst od Tetyjowa, nad niewielką rzeczką wpadającą do Rośki, (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  2. Chmielówka (2), pow. lipowiecki, na pograniczu pow. taraszczańskiego, gmina Łukaszówka, (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  3. Czerepin (1) nad rz. Mołochą, o 8 w. od m. Tetijowa, (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  4. Czerepinka, wś nad Kościanką (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  5. Denhofówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  6. Dąbrówka (12), pow. taraszczański, (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  7. Hałajki, parafia rzymsko-katolicka w Piatyhorcach, (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  8. Horoszków nad Mołoczną, o 2 w. od Tajnicy, o 8 w. od Piatyhor (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  9. Kaszperówka, nad Rośką, o 5 w. poniżej Tetyjowa, o 25 w. od Bosychbród (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  10. Kluki nad strugą Postawem, należały do jenerała Malczewskiego, (...) są tu kurhany, jest dawne zamczysko (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  11. Koszów, na prawym brzegu Rosi, wprost Mormolijówki (...) w pobliżu kurhany gdzie Mazepa nakazał śmiercią Koczubeja i Iskrę w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  12. Ladzka Słoboda w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  13. Mołoczna, zwana też Mołocha al. Minkowica (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  14. Michajłówka Zachodnia, część wsi Zwieniacza (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  15. Artykuł Edwarda Rulikowskiego, Nenadycha, wś. nad dopł. Mołoczny (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885., dawna własność E. Iwanowskiego
  16. Odajpol, (...), część miasteczka Piatyhory w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  17. W roku 2001 zamieszkiwane przez jedną osobę.
  18. Piatyhory, też Pustynne lub Przedpustynne, (...) kościół katolicki p. wezw. Wincentego z Ferrary, (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  19. Pohreby (...) o 5 w. od Kaszperówki, (...) należała do klucza tetyjowskiego (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887., dwór rodziny Świejkowskich z końca XIX w.
  20. Polskie nazwy na podst. Tetyjów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  21. Rośka (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
  22. Skibińce (4), przy ujściu Rośki do Rosi (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochacze. Warszawa 1889.
  23. Sofipol, gm. Strzyżawka (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochacze. Warszawa 1889.
  24. Stadnica, u źródeł rzeki Postawy (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890., dwór wybudowany w połowie XIX w. w stylu klasycystycznym przez Wincentego Rogozińskiego, obiekt z wieżą, portykiem i kolumnami, obok wozownia ze stajnią, dom służących, ujeżdżalnia
  25. Tajnica nad Mołoczną (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  26. Teleżyńce (2), wś. nad Rośką (...), przed 1832 należała do Piotra Kopczyńskiego w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  27. Wysokie (3), (...) kaplicę katolicką wzniósł Ignacy Zwierzchowski (...) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.
  28. Zwieniacza nad brzegiem Rośki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.