Rejon wołoczyski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
wołoczyski
Rejon
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Siedziba Wołoczyska
Powierzchnia 1103 km²
Populacja 
• liczba ludności

53 358
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Ukraina

Rejon wołoczyski – jednostka administracyjna wchodząca w skład obwodu chmielnickiego Ukrainy.

Rejon ma powierzchnię 1100 km² i liczy około 59 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu są Wołoczyska.

Na terenie rejonu znajdują się 1 miejska rada, 2 osiedlowe rady i 40 silskich rad, obejmujące w sumie 83 miejscowości.

Miejscowości rejonu[edytuj | edytuj kod]

  • Awratyn[1] (Авратин)
  • (Бальківці)
  • Bahłaje (Баглаї)
  • Bębnówka Wielka[2] (Бубнівка)
  • (Березина)
  • Bogdanówka (Богданівка)
  • Bokijówka (Бокиївка)
  • (Бронівка)
  • (Червоний Кут)
  • Czarny Ostrów[3] (Червоний Острів)
  • Czerniawa[4] (Чернява)
  • (Чухелі)
  • Dzielińcze (Дзеленці)
  • Fedorki (Федірки)
  • Hajdajky (Гайдайки)
  • (Гарнишівка)
  • Hladki[5] (Глядки)
  • Honorówka[6] (Гонорівка)
  • (Гречана)
  • (Холодець)
  • (Іванівка)
  • (Іванівці)
  • (Яхнівці)
  • (Юхимівці)
  • Kaniwka (Канівка)
  • (Качуринці)
  • Kłynyny (Клинини)
  • Kopaczówka (Копачівка)
  • (Копачівка Друга)
  • (Користова)
  • Krzywaczyńce[7] (Кривачинці)
  • (Криштопівка)
  • Kupiel (Купіль)
  • (Курилівка)
  • (Куровечка)
  • Kusznirówka[8] (Кушнирівка)
  • (Кущівка)
  • (Левківці)
  • (Личівка)
  • (Лозова)
  • (Лонки)
  • Manaczyn (Маначин)
  • (Медведівка)
  • (Мирівка)
  • (Мислова)
  • (Мочулинці)
  • Narkewyczi (Наркевичі)
  • (Нова Гребля)
  • (Новоленськ)
  • Ożohowce (Ожигівці)
  • (Павликівці)
  • (Пальчинці)
  • (Пахутинці)
  • (Петриківці)
  • (Петрівка)
  • (Петрівське)
  • (Петрівщина)
  • Pisarzówka[9][10] (Писарівка)
  • (Поляни)
  • Popowce[11] (Попівці)
  • (Порохня)
  • (Постолівка)
  • (Раціборівка)
  • (Ріпна)
  • (Рябіївка)
  • Sarnów (Сарнів)
  • (Сербинів)
  • Serhijówka[3] (Сергіївка)
  • Słobódka Kusznirowska[12] (Кушнирівська Слобідка)
  • (Случ)
  • (Соболівка)
  • (Соломна)
  • (Шмирки) '
  • (Щаснівка)
  • (Тарноруда)
  • (Трительники)
  • Wołoczyska (Волочиськ)
  • Wijtiwci[13] (Війтівці)
  • Wielkie Żerebki[14] (Великі Жеребки)
  • (Вигода)
  • (Видава)
  • (Вільшани)
  • Woczkiwczi (Вочківці)
  • (Завалійки)
  • (Зайчики)
  • Zbrucziwka (Збручівка)
  • Zielona (Зелена)
  • (Жовтневе)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Awratyn (1), stacja Kupiel w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  2. Bębnówka Wielka (2) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  3. a b Informacja o wsi w haśle Bębnówka Wielka (2) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  4. Wzmianka o wsi w haśle: Kupiel 2.), wś w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  5. Hladki, gm. Tretelniki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  6. Honorówka (3), par. Kupiel w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  7. Krzywaczyńce, gm. Sarnów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  8. Wzmianka o wsi w haśle: Kupiel 2.), wś w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  9. Pisarówka (2), gm. Manaczyn, poczta Kupiel, stacja Wójtowce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  10. Pisarzówka (9), par. Wołoczyska w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  11. Popowce (7), par. Kupiel w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  12. Wzmianka o wsi w haśle: Kupiel 2.), wś w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  13. pol. hist. Wójtowce
  14. Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, (II cz. książki Memento kresowe). Gdańsk: Oficyna Wydawnicza "Graf": 1991, s. 57.