Rezerwat przyrody Skotniki Górne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skotniki Górne
Rodzaj rezerwatu stepowy
Charakter ścisły
Państwo  Polska
Mezoregion Niecka Solecka[1]
Data utworzenia 1962
Akt prawny M.P. z 1962 r. Nr 68, poz. 319
Powierzchnia 1,9 ha
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Skotniki Górne
Skotniki Górne
Ziemia50°25′22″N 20°38′03″E/50,422778 20,634167

Rezerwat przyrody Skotniki Górnerezerwat stepowy na terenie Nadnidziańskiego Parku Krajobrazowego, w gminie Wiślica w powiecie buskim i w gminie Pińczów w powiecie pińczowskim, w województwie świętokrzyskim[2].

  • Powierzchnia: 1,9 ha
  • Rok utworzenia: 1962
  • Dokument powołujący: Rozp. MLiPD z 8. 07. 1962; MP. 68/1962, poz. 319
  • Numer ewidencyjny WKP: 032
  • Charakter rezerwatu: ścisły
  • Przedmiot ochrony: fragment zbocza kuesty gipsowej z ciekawymi roślinami (murawy kserotermiczne) i owadami stepowymi

Na wschód od rezerwatu znajduje się pomnik przyrodyJaskinia Lisia, a w jej pobliżu Jaskinia w Skotnikach Górnych[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 268. ISBN 83-01-12479-2.
  2. Rezerwat przyrody Skotniki Górne w Centralnym Rejestrze Form Ochrony Przyrody. [dostęp 2010-08-24].
  3. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-12-22] (pol.).