Przejdź do zawartości

Robert de Craon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Robert de Craon
Wizerunek herbu
2. Wielki Mistrz Zakonu Templariuszy
Okres

od 1136
do 13 stycznia 1147

Poprzednik

Hugues de Payns

Następca

Évrard des Barrès

Dane biograficzne
Data śmierci

13 stycznia 1147

Robert de Craon (zm. 13 stycznia 1147) – drugi wielki mistrz zakonu templariuszy, w latach 1136–1147.

Pochodził z Andegawenii lub Burgundii. Przed wyborem na wielkiego mistrza znany był również jako Robert Seneszal lub Robert z Burgundii. Należał do grupy pierwszych dziewięciu rycerzy-współorganizatorów nowego zakonu. Bezpośrednim powodem jego wstąpienia do zgromadzenia było doznanie zawodu miłosnego.

Jako wielki mistrz wykazał się walecznością oraz zdolnościami organizacyjnymi i dyplomatycznymi. Prawdopodobnie pod jego dowództwem templariusze stoczyli pierwszą ważniejszą swoją bitwę w Ziemi Świętej pod Tekoa, zakończoną jednak ich porażką. Dzięki jego zabiegom doszło w 1139 r. do ogłoszenia przez papieża Innocentego II słynnej bulli Omne datum optimum, kładącej podwaliny pod przyszłą potęgę zakonu – zapewniającą niezależność zakonu od lokalnych władz kościelnych, podległość jedynie papieżowi, zwolnienie z dziesięcin oraz wprowadzającą instytucję braci-kapelanów.