Romeo i Julia (opera)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Romeo i Julia
Romeo et Juliette
Muzyka Charles Gounod
Libretto Jules Barbier i Michel Carré
Liczba aktów 5
Język oryginału francuski
Data powstania 27 kwietnia 1867
Paryż
Prapremiera 2 czerwca 1888
Teatr Wielki w Warszawie

Romeo i Julia (fr. Romeo et Juliette) – pięcioaktowa opera Charles’a Gounoda do libretta Jules’a Barbiera i Michela Carrégo według tragedii Williama Szekspira. Prapremiera odbyła się 27 kwietnia 1867 w Paryżu[1]. Polska premiera miała miejsce w warszawskim Teatrze Wielkim 2 czerwca 1888.

Osoby[edytuj]

Treść[edytuj]

Miejsce i czas akcji: Werona w XIII wieku.

Akt I[edytuj]

Dom Kapuletów. Na balu z okazji urodzin Julii, córki Kapuleta, zjawia się zamaskowany Romeo z rodu Montecchich, zwaśnionego z gospodarzami. Nic o sobie nie wiedząc, młodzi poznają się i zakochują w sobie od pierwszego wejrzenia. Zagrożony zdemaskowaniem, Romeo w pośpiechu opuszcza dom wrogów.

Akt II[edytuj]

Pod balkonem Julii w domu Kapuletów oraz w kościele św. Zenona na przedmieściu. Nocą, pod balkonem Julii zjawia się Romeo. Młodzi wyznają sobie miłość i postanawiają w tajemnicy się pobrać. Zaprzyjaźniony z Romeo franciszkanin Laurenty zgadza się udzielić młodym sekretnego ślubu. Niebawem nadchodzi Julia w towarzystwie swojej niani – Gertrudy – która wraz z bratem Janem będzie ich świadkiem.

Akt III[edytuj]

Na miejskim placu w Weronie. Krewni Kapuletów atakują Stefana, pazia Romea, który sprowokował ich frywolnymi kupletami. Romeo próbuje powstrzymać zwadę, ale gdy ginie jego przyjaciel Merkucjo, dobywa szpady i przebija jego zabójcę – Tybalta. W tym momencie nadchodzi Książę i skazuje Romea na wygnanie.

Akt IV[edytuj]

W sypialni Julii. W kościele. Romeo i Julia święcą swoje gody, a jednocześnie muszą się rozstać. Po jego odejściu w jej sypialni zjawia się Kapulet i nakazuje jej niezwłoczne poślubienie hrabiego Parysa. Ojciec Laurenty dostarcza jej narkotyku, który sprowadzić ma na nią uśpienie, sprawiające wrażenie śmierci. Podczas uroczystości zaślubin z Parysem, Julia osuwa się u stóp ołtarza.

Akt V[edytuj]

W podziemiach grobowca Kapuletów. Romeo, którego ojcowi Laurentemu nie udało się uprzedzić, wraca potajemnie do Werony i zjawia się u grobu Julii. Przekonany o jej śmierci, postanawia do niej dołączyć i zażywa truciznę. W tym momencie budzi się ona z letargu. Ich radość z powodu ponownego spotkania jest krótkotrwała. Romeo umiera w jej ramionach, a ona przebija się jego sztyletem.

Przypisy

  1. Paul Scharfenberger: 1867 (ang.). musicandhistory.com, 2015-05-12. [dostęp 2015-08-29].

Bibliografia[edytuj]

  • Lesław Czapliński „Miłość aż po grób, czyli historia Romea i Julii” (o „Romeo i Julii” Charkles’a Gounoda) w: „W kręgu operowych mitów” Kraków 2003