Rozdzióbią nas kruki, wrony...

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rozdzióbią nas kruki, wrony...
Ilustracja
Strona tytułowa wydania z 1896 roku
Autor Stefan Żeromski
Typ utworu nowela
Wydanie oryginalne
Język polski
Data wydania 1895

Rozdzióbią nas kruki, wrony – nowela autorstwa Stefana Żeromskiego składająca się z trzech części, zawierająca aluzje do upadku powstania styczniowego. Ukazała się po raz pierwszy w 1895 roku, w zbiorze opowiadań o tym samym tytule. Tytuł stanowi aluzję do tekstu Pieśni o żołnierzu tułaczu[1].

Część I opisuje losy Szymona Winrycha, który przewozi zaopatrzenie dla jednych z ostatnich walczących powstańców. Zostaje on dostrzeżony przez rosyjskich żołnierzy i zabity. Część II zawiera naturalistyczne opisy rozrywania ciała zabitego powstańca przez stado wron. W części III pojawia się chłop, który okrada zwłoki powstańca z wartościowych przedmiotów. Akcja utworu kończy się naturalistycznym obrazem źle dobitego przez chłopa drugiego konia Winrycha, który ze złamaną nogą odpędza od siebie wrony.

Przypisy

  1. Tytuły dzieł literackich. W: Henryk Markiewicz: Zabawy literackie. Kraków: Oficyna Literacka, 1992, s. 31. ISBN 8385158502.

Linki zewnętrzne[edytuj]