Rozkaz nr 270

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rozkaz nr 270 z 16 sierpnia 1941 ludowego komisarza obrony Józefa Stalina. Rozkaz nakazywał żołnierzom i komisarzom Armii Czerwonej walczyć z Niemcami do końca pod groźbą śmierci dla nich i kary więzienia dla ich rodzin.

Najważniejsze punkty rozkazu nr 270[1]:
1. Każdy, kto usuwa dystynkcje w czasie bitwy i poddaje się, powinien być uznany za dezertera, którego rodzina zostanie aresztowana, jako rodzina łamiącego przysięgę wojskową i zdrajcy ojczyzny. Tacy dezerterzy mają być rozstrzeliwani na miejscu.
2. Wszyscy, którzy znaleźli się w okrążeniu, mają walczyć do ostatka i próbować dotrzeć do własnych linii. Ci, którzy wybrali poddanie się, powinni być zlikwidowani za pomocą wszelkich środków, zaś ich rodziny pozbawione zasiłków i pomocy państwa.
3. Dzielnych i odważnych nagradzać bardziej wydatnie.

Rozkaz ma być odczytany przed kompaniami, dywizjonami i bateriami.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Bogusław Wołoszański, Droga do piekła: Stalin 1941–1945, Wydawnictwo Colori, Warszawa 2000, ​ISBN 83-913459-2-0​.