Rozrzutka alpejska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rozrzutka alpejska
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad monilofity
Klasa paprocie
Rząd paprotkowce
Rodzina rozrzutkowate
Rodzaj rozrzutka
Gatunek rozrzutka alpejska
Nazwa systematyczna
Woodsia alpina (Bolton) S. F. Gray
Nat. Arr. Brit. Pl. 2: 17 (1821)[2]

Rozrzutka alpejska (Woodsia alpina (Bolton) S. F. Gray) – gatunek rośliny z rodziny rozrzutkowatych (Woodsiaceae).

Morfologia i biologia[edytuj]

Bylina, hemikryptofit o wysokości do 20 cm. Liście podwójnie pierzaste o okrągłodeltoidalnych odcinkach. Pod liśćmi zarodnie otoczone zawijką podzieloną na włosowate odcinki. Zarodniki dojrzewają w sierpniu. Pod ziemią krótkie kłącze. Rośnie na miejscach nasłonecznionych, w szczelinach skał, zarówno wapiennych, jak i granitowych. Liczba chromosomów 2n = 156[3].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj]

Gatunek arktyczno-górski, występujący tylko na terenach arktycznych półkuli północnej i w wyższych partiach gór. W Polsce gatunek ten podany został tylko z pojedynczych stanowisk w Sudetach (w Małym Śnieżnym Kotle w Karkonoszach) i trzech w Tatrach: Koński Żleb (ok. 1100-1200 m n.p.m.), Suchy Wierch (1480 m) i Ceprostrada (1900 m). W słowackich Tatrach podano 12 jej stanowisk[3].

Zagrożenia i ochrona[edytuj]

Kategorie zagrożenia gatunku:

Gatunek jest w Polsce zagrożony z racji rzadkości swojego występowania, ponadto stanowisko znajdujące się przy Ceprostradzie jest narażone na zadeptanie. Stanowisko w Końskim Żlebie jest monitorowane[3].

Przypisy

  1. Smith, A. R., K. M. Pryer, E. Schuettpelz, P. Korall, H. Schneider & P. G. Wolf: A classification for extant ferns (ang.). Taxon 55(3): 705–731, 2006. [dostęp 2009-11-13].
  2. The Plant List. [dostęp 2017-01-11].
  3. a b c Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  4. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  5. R. Kaźmierczakowa, K. Zarzycki: Polska czerwona księga roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2001. ISBN 83-85444-85-8.
  6. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.