Ceprostrada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ceprostrada
Górna część szlaku wyprowadzająca na przełęcz
Górna część szlaku wyprowadzająca na przełęcz
Dane szlaku
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Początek Morskie Oko
Koniec Szpiglasowa Przełęcz
Kolor znakowania żółty
Typ szlak górski

szlak turystyczny żółty Ceprostrada – nazwa żółtego szlaku z Morskiego Oka na Szpiglasową Przełęcz. Prowadził on niegdyś inną drogą, lecz w 1937 roku PZN stworzył nowy wariant szlaku w związku z budową kolei linowej na Kasprowy Wierch. Zbudowany został z wielkich głazów tworzących wygodny i szeroki chodnik. Dlatego też nazywa się go trochę pogardliwie ceprostradą – gdyż każdy ceper może go bez problemów przejść. Termin nawiązuje do słowa autostrada. Według pierwotnych założeń, ceprostrada miała prowadzić dalej, poprzez Szpiglasowy Wierch, Liptowskie Mury i Gładką Przełęcz, aż do Kasprowego Wierchu, jednak ze względu na protest władz czechosłowackich, ostatecznie powstał jedynie obecnie istniejący odcinek.

Niekiedy tego terminu używa się także dla innych, szerokich i wygodnych szlaków.

Przy Ceprostradzie, na wysokości ok. 1900 m n.p.m. stwierdzono występowanie paproci rozrzutka alpejska, gatunku bardzo rzadkiego, w Polsce występującego zaledwie na kilku stanowiskach w Sudetach i Tatrach[1].

Początek szlaku nad Morskim Okiem

Przypisy

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edytuj]

  1. Zofia i Witold H. Paryscy Wielka encyklopedia tatrzańska, Wydawnictwo Górskie, Poronin 2004.