Rudawy Siedmiogrodzkie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rudawy Siedmiogrodzkie
ilustracja
Megaregion Region Karpacki
Prowincja Góry Zachodniorumuńskie i Wyżyna Transylwańska
Podprowincja Góry Zachodniorumuńskie
Makroregion Góry Maruszy
Mezoregion Rudawy Siedmiogrodzkie
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Rumunia
- okręg Hunedoara
- okręg Alba
Główne pasma Gór Zachodniorumuńskich

Rudawy Siedmiogrodzkie (542.22; rum. Munţii Metaliferi, węg. Erdelyi-erchegyseg, niem. Siebenbürgen-Erzgebirge) – góry w Rumunii (w Siedmiogrodzie). Należą do łańcucha Gór Maruszy w Górach Zachodniorumuńskich.

Rudawy Siedmiogrodzkie wznoszą się w południowej części Gór Zachodniorumuńskich. Od północy dolina Białego Kereszu dzieli je od Masywu Biharu, zaś dolina Abrud, przełęcz Arsurilor i rzeka Ampoi – od gór Trascău. Od południa Rudawy Siedmiogrodzkie otacza Bruzda Maruszy. Od zachodu potok Almaş, przełęcz Tătăroaei i potok Vaţa dzielą je od gór Zarand.

Rudawy Siedmiogrodzkie są pochodzenia wulkanicznego. Ich najwyższy szczyt to Fericelii (1172 m n.p.m.). Rudawy Siedmiogrodzkie charakteryzują się formami wulkanicznymi – stożki i zastygłe lawy bazaltowe.

Od czasów starożytnych w górach wydobywano metale, od czego przybrały swoją nazwę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Krystyna Jawecka (red.) Mapa przeglądowa Europy. Rumunia. Skala 1:1 000 000, PPWK Warszawa-Wrocław 1983/84
  2. Jerzy Kondracki Fizycznogeograficzna regionalizacja Czech, Słowacji, Węgier i Rumunii w układzie dziesiętnym, "Przegląd Geograficzny", tom LXVIII, z. 3-4, 1996, s. 457-466
  3. Jerzy Kondracki Karpaty, wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, ​ISBN 83-02-04067-3
  4. Andrzej Maryański Rumunia, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1973