Runica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Runica
Młynówka
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Lokalizacja woj. zachodniopomorskie
Rzeka 6 rzędu
Długość 8,81 km
Ujście
Recypient Płociczna
Miejsce na południe od jeziora Krępa
Wysokość 71,2 m n.p.m.[1]
Współrzędne 53°11′48″N 16°03′26″E/53,196667 16,057222
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ujście
ujście

Runica (Młynówka[2]) – rzeka, lewy dopływ Płocicznej[3] o długości 8,81 km[4].

Rzeka wypływa z jeziora Lubiatowo i łączy dwa następne jeziora: Jezioro Zamkowe i jezioro Tuczno. Dalej płynie na zachód przez Drawieński Park Narodowy, na terenie którego wpada do Płocicznej[1].

Nazwę Runica wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę rzeki – Ruhnowfließ[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Runica na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-12-17].
  2. Runica na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej (wynik wyszukiwania), Główny Geodeta Kraju, za: Mapa topograficzna w skali 1:10 000; Protokół z posiedzenia KUNMiOF w dniach 26 - 27 listopada 2003; Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r., M.P. Nr 17, poz. 225 [dostęp 2017-12-17].
  3. Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady. Główny Urząd Geodezji i Kartografii. s. 242. [dostęp 2017-12-17].
  4. Runica na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-12-17].
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 8)