Rusa IV

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rusa IV
król Urartu
Okres panowania od 595 p.n.e.
do 585 p.n.e.
Poprzednik Rusa III
Dane biograficzne
Urodziny II połowa VII wieku p.n.e.
Śmierć 585 p.n.e.
Ojciec Rusa III

Risa IV – ostatni król urartyjski. Rządził w latach 595-585 p.n.e. i był świadkiem zburzenia miasta-twierdzy i stolicy Urartu - Tejszebaini.

Panowanie Rusy IV[edytuj | edytuj kod]

O schyłkowym okresie historii Urartu zachowało się niewiele wzmianek. O Rusie IV naukowcy dowiedzieli się po gruntownym zbadaniu glinianej plomby, zamykającej jeden ze spichlerzy w Tejszebaini. Plomba została zerwana w momencie szturmu na twierdzę. Napis zawierał słowa "syn Rusy", jednak dopiero w 1960 roku udało się odczytać całe imię króla - "Rusa, syn Rusy"[1]. W ten sposób ustalono, że ostatnim królem Urartu był Rusa IV, syn Rusy III.

Za panowania Rusy IV Urartyjczycy nie kontrolowali już centrum państwa, w rejonie jeziora Wan, jednak próbowali utrzymywać swoje wpływy na północy kraju - w Zakaukazji. W ostatnim dziesięcioleciu istnienia Urartu miasto Argisztihinili zostało utracone podczas walk. Erebuni natomiast opuszczono, a wszystkie kosztowności z niego przewieziono do Tejszebaini[2]. W 585 roku p.n.e. została zdobyta również ówczesna stolica - Tejszebaini.

Napis Rusy IV
RusaIV Seal.jpg
Gliniana plomba przy pomocy sznurka opieczętowywała spichlerz. W celu uniemożliwienia fałszerstwa plomby odbijano na niej przy pomocy pieczęci cylindrycznej podpis stróża. Plomba została znaleziona w 1952 roku na wzniesieniu Karmir Blur podczas wykopalisk archeologicznych w Tejszebaini. Na zdjęciu widoczne są ślady podpisu i pieczęci.

Przypisy

  1. Н. В. Арутюнян, К интерпретации надписи на глиняной булле Кармир-блура, Историко-филологический журнал АН Армянской ССР, 1(1960).
  2. Б. Б. Пиотровский, Ванское царство (Урарту), Москва 1959 ; А. А. Мартиросян, Аргиштихинили, Ереван, 1974.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Историко-филологический журнал АН Армянской ССР, 1(1960).
  • Мартиросян А. А.. Аргиштихинили, Ереван, 1974.
  • Пиотровский Б. Б., Ванское царство (Урарту), Москва, 1959.
Poprzednik
Rusa III
Urartian Army 1.jpg Król Urartu
595-585 p.n.e.
Urartian Army 1.jpg Następca
-