Rygiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy elementu konstrukcyjnego. Zobacz też: inne znaczenia.

Rygiel – przeważnie poziomy element konstrukcyjny, belka rozpięta pomiędzy dwoma słupami. W budownictwie drewnianym określany również jako rozwora[1]. Współcześnie nazywa się w tak przede wszystkim prefabrykowane belki o konstrukcji żelbetowej lub stalowej, wykorzystywane w konstrukcji szkieletowej budynków[2].

Przypisy

  1. rozwora – Słownik języka polskiego PWN. sjp.pwn.pl. [dostęp 2015-11-01].
  2. Witold Szolginia: Architektura i budownictwo. Ilustrowana encyklopedia dla wszystkich.. WNT Warszawa, 1975, s. 335.

Zobacz też[edytuj]