Wieża ciśnień

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zabytkowa wieża ciśnień w Stroniu Śląskim
Schemat działania wieży ciśnień/zbiornika wieżowego
1. Stacja pomp
2. Zbiornik wody
3. Użytkownicy

Wieża ciśnień (wieża wodna, wieża wodociągowa) – budynek w formie wieży, na którego szczycie znajduje się zbiornik na wodę, służący do zapewnienia stabilnego ciśnienia w wodociągu, pokrywając chwilowy wzrost zapotrzebowania na wodę. Zbiornik zawsze musi być umieszczony powyżej odbiorców, ponieważ działa poprzez zasadę naczyń połączonych. Zależnie od funkcji użytkowej wyróżnić można wieże wodociągowe, kolejowe i zakładowe.

Wieża ciśnień bywa mylona z wieżowym zbiornikiem na wodę, który jest budowlą, natomiast wieża ciśnień to budynek (posiada fundamenty, ściany i dach), w którym – pod dachem – znajduje się zbiornik na wodę. Zbiorniki wieżowe mają za zadanie gromadzenie wody – zapewnienie rezerwy w przypadku zwiększonego zużycia i zapewnienia odpowiedniego ciśnienia oraz zachowania ciągłości procesów technologicznych w przypadku awarii wodociągu. Pełnią również funkcję zbiornika przeciwpożarowego. Niekiedy fale wodne wywołane parciem wiatru są niebezpieczne dla zbiornika, więc projektowanie bywa trudne i często oparte na wynikach badań modelowych. W przypadku kolejowych wież ciśnień - często były to budowle realizowane według powtarzalnych projektów. W odniesieniu do wież wodociągowych

W Polsce wieże ciśnień prawie całkowicie zostały wyparte przez hydrofory (a później przez falownikowe układy regulacji obrotów pomp), i pozostały głównie jako awaryjne źródło wody (do celów przeciwpożarowych), gdyż mogą dostarczyć stosunkowo dużo wody przy całkowitym braku zasilania.


Zobacz też[edytuj]

 Zobacz też kategorię: Wieże ciśnień.