Rytm zatokowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rytm zatokowy (łac. rythmus sinusalis, ang. sinus rhythm) – prawidłowy, fizjologiczny, nadawany przez węzeł zatokowy rytm serca[1].

Jest rozpoznawany na podstawie badania elektrokardiograficznego i do jego stwierdzenia konieczne jest stwierdzenie następujących cech zapisu EKG[2]:

  • załamki P są dodatnie w odprowadzeniach I, II i aVF elektrokardiogramu i ujemne w aVR
  • dopuszczalna zmienność kształtu związana z oddychaniem
  • częstość rytmu mieści się w granicach 60 - 100/minuta.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. MedicineNet.com
  2. Rafał Baranowski, Dariusz Wojciechowski, Monika Maciejewska. Zalecenia dotyczące stosowania rozpoznań elektrokardiograficznych. „Kardiologia Polska”, s. 335-390, 2010.