SM U-22

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SM U-22
Kartka pocztowa z wizerunkiem okrętu U-22
Kartka pocztowa z wizerunkiem okrętu U-22
Typ U-19
Projekt Werk 16
Historia
Stocznia Kaiserliche Werft Danzig, Gdańsk
Początek budowy 14 listopada 1911
Wodowanie 6 marca 1913
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 25 listopada 1913
Wycofanie ze służby 1 grudnia 1918
Los okrętu poddany
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

650 ton
837 ton
Długość 64,15 metra
Szerokość 6,1 m
Zanurzenie testowe 50 m
Rodzaj kadłuba jednokadłubowy
Napęd
2 × silnik Diesla (284 KM), 2 × silnik elektryczny (280 KM)
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

15,5 węzła
9,5 węzła
Zasięg 9700 Mm @ 8 węzłów (pow.)
80 Mm @ 5 węzłów (zan.)
Uzbrojenie
6 torped, działo 88 mm SK L/30
Wyrzutnie torpedowe 2 × 500 mm (dziób)
2 × 500 mm (rufa)
Załoga 35 osób

SM U-22niemiecki jednokadłubowy okręt podwodny typu U-19 zbudowany w stoczni Kaiserliche Werft Danzig w Gdańsku w latach 1911–1913[1]. Zwodowany 6 marca 1913 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 23 listopada 1913 roku. W czasie swojej służby SM U-22[a] odbył 14 patroli bojowych[1]. Zatopił 46 statków o łącznej pojemności 46 550 BRT oraz uszkodził trzy statki o łącznej pojemności 9044 BRT[2].

Budowa[edytuj]

SM U-22 należał do typu U-19, który był następcą typu U-17. Był jednokadłubowym okrętem przeznaczonym do działań oceanicznych, o prostej konstrukcji, długości 64,15 metra, wyporności w zanurzeniu 837 ton, zasięgu 9700 Mm[3] przy prędkości 8 węzłów na powierzchni oraz 80 Mm przy prędkości 5 węzłów w zanurzeniu[4]. Okręty typu U-19 były pierwszymi w Kaiserliche Marine okrętami podwodnymi napędzanymi silnikami diesla[5]. Załoga składała się z 35 osób: 31 marynarzy i 4 oficerów[3]. Typ U-19 był także pierwszą klasą okrętów niemieckich, która została wyposażona w działo pokładowe[6].

Służba[edytuj]

Pierwszym dowódcą okrętu został 25 listopada 1913 roku mianowany Bruno Hoppe[7] (13 września 1882 r. – 17 lutego 1917 r., późniejszy dowódca SM U-83). 1 sierpnia 1914 roku jednostka została przydzielona do III Flotylii. Pod jego dowództwem U-22 zatopił 10 statków oraz dwa uszkodził. Pierwszym zatopionym przez załogę U-22 statkiem był szwedzki parowiec „Ruth” o pojemności 867 BRT. Statek płynął z ładunkiem węgla z Leith do Göteborga. Został zatopiony około 100 mil na wschód od Isle of May[8]. 8 sierpnia 1915 roku w okolicach wysp Helligvær, niedaleko miasta Bodø, U-22 storpedował i zatopił uzbrojony statek brytyjski SS „India” o pojemności 7911 BRT. W wyniku ataku śmierć poniosło 10 oficerów i 150 marynarzy[9], zaś 22 oficerów i 119 marynarzy zostało uratowanych i przewiezionych do Narwiku przez dwie inne brytyjskie jednostki[10]. Hoppe dowodził okrętem do 22 sierpnia 1916 roku.

23 kwietnia 1916 roku, wraz z objęciem dowództwa na okręcie przez kpt. mar. Karla Scherba[11], U-22 został przydzielony do Flotylli Bałtyckiej. Służył w niej do 16 marca 1917 roku, kiedy to ponownie został przydzielony do III Flotylli, w której operował do końca wojny.

Ostatnim dowódcą okrętu został 1 czerwca 1917 roku mianowany por. mar. rez. Hinrich Hermann Hashagen, który wcześniej dowodził okrętem SM U-48 [12]. W dniu 17 października 1917 roku U-22 145 mil na północny zachód od Cape Vilan zatopił brytyjski statek SS „California” o pojemności 5629 BRT[13]. Był to największy statek zatopiony przez U-22 w czasie dowodzenia nim przez Hashagena. W dniu 4 września 1918 roku u wyjścia z portu w Lizbonie U-22 zatopił trzy niewielkie jednostki portugalskie oraz jedną uszkodził. Były to ostatnie sukcesy okrętu[2].

Okręt został poddany 1 grudnia 1918 roku i zezłomowany w Blyth na przełomie 1919 i 1920 roku.

Uwagi

  1. SM - Seiner Majestät.

Przypisy

  1. a b WWI U-boats U 22 (ang.). W: WWI U-boat Successes [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2015-12-12].
  2. a b Ships hit by U 22 (ang.). W: WWI U-boat Successes [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2015-12-12].
  3. a b Moller i Brack 2004 ↓, s. 23.
  4. Type U 19 Ocean-going diesel-powered torpedo attack boats class (ang.). u-boat.net. [dostęp 2015-12-12].
  5. Gardiner 1985 ↓, s. 176.
  6. Fontenoy 2007 ↓, s. 95.
  7. Bruno Hoppe (ang.). W: WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2015-12-12].
  8. Ruth (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2015-12-13].
  9. India (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2015-12-13].
  10. ss INDIA (ang.). W: Clydebuilt Ships Database [on-line]. clydesite.co.uk. [dostęp 2015-12-13].
  11. Kapitänleutnant Karl Scherb (ang.). W: WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2015-12-12].
  12. Oberleutnant zur See der Reserve Hinrich Hermann Hashagen (ang.). W: WWI U-boat commanders [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2015-12-12].
  13. Californian (ang.). W: Ships hit during WWI [on-line]. u-boat.net. [dostęp 2015-12-12].

Bibliografia[edytuj]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 23. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 176. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara (Kalifornia): ABC-CLIO, marzec 2007, s. 95. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)