SM U-32

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SM U-32
Bliźniaczy SM U-38
Bliźniaczy SM U-38
Klasa okręt podwodny
Typ U-31
Historia
Stocznia Friedrich Krupp Germaniawerft, Kilonia
Początek budowy 8 listopada 1912
Wodowanie 28 stycznia 1914
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 3 września 1914
Los okrętu zatopiony 8 maja 1918 roku
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

685 ton
878 ton
Długość 64,7 metry
Szerokość 6,32 metra
Zanurzenie testowe 50 metrów
Napęd
2 silniki Diesla (2x950 KM), 2 silniki elektryczne (2x600 KM), 2 wały
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

16,5 węzła
9,75 węzła
Zasięg powierzchnia: 8790 Mm / 8 węzłów
zanurzenie: 80 Mm / 5 węzłów
Uzbrojenie
6 torped, działo 88 mm/105 mm
Wyrzutnie torpedowe 2 x 500 mm (dziób)
2 x 500 mm (rufa)
Załoga 35

SM U-32niemiecki okręt podwodny typu U-31 zbudowany w Friedrich Krupp Germaniawerft w Kilonii w latach 1912-1914. Wodowany 28 stycznia 1914 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 3 września 1914 roku. Służbę rozpoczął w IV Flotylli pod dowództwem Edgara von Spiegel von und zu Peckelsheim. Od 8 listopada 1916 roku rozpoczął służbę na Morzu Śródziemnym w Pola flotilla z bazą w Pula.

8 kwietnia 1915 roku U-32 zatopił pierwszy statek, był to francuski żaglowiec o pojemności 2247 BRT. 11 kwietnia na liście zwycięstw U-32 znalazł się kolejny statek - brytyjski parowiec SS Wayfarer, który przewoził 200 żołnierzy z Warwickshire Yeomanry. Wayfarer został uszkodzony.

18 marca 1916 roku nowym dowódcą okrętu U-32 został Kurt Hartwig[1]. W czasie podróży z Niemiec na Morze Śródziemne załoga U-32 zatopiła 3 statki. 18 października 1916 roku norweski parowiec Athene, 30 października na zachód od Gibraltaru brytyjski parowiec SS Marquis Bacquehem o pojemności 4396 BRT oraz włoski parowiec Vertunno o pojemności 3239 BRT.

9 stycznia 1917 roku w czasie patrolu na wschód od Malty U-32 storpedował brytyjski pancernik HMS Cornwallis o wyporności 14 000 BRT, który zatonął. W wyniku ataku zginęło 15 marynarzy brytyjskich.

16 lutego 1918 roku Kurt Hartwig został zastąpiony przez kapitana Kurta Albrechta[2] Pod dowództwem Albrechta U-32 zatopił dwa statki. 21 kwietnia 1918 roku około 16 mil od wybrzeży Tunezji brytyjski parowiec SS Bellview z 1894 roku o pojemności 567 BRT, przewożący na Maltę ładunek węgla oraz 1 maja u wybrzeży Algierii australijski parowiec Era, przewożący do Glasgow rudę żelaza o pojemności 2379 BRT[3].

8 maja 1918 roku okręt U-32 wraz z całą 41 osobową załogą został zatopiony na północny zachód od Malty.

Przypisy

  1. Kurt Hartwig (1887-1972) - odznaczony Pour le Mérite. Później dowódca SM U-63.
  2. Kurt Albrecht (1887-1918) - niemiecki kapitan, dowódce okrętów podwodnych UB-24, UB-36 oraz UC-53.
  3. SS Era (+1918), Wreck Site

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007, s. 97-98. ISBN 1-85367-623-3.
  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 26. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 176. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]