Saadyci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tereny pod panowaniem Saadytów. Kolor zielony: współczesne Maroko i Sahara Zachodnia

Saadyci albo Sadyci (arab. سعديون = Sa'adyun) - arabska dynastia szarifijska, pochodzenia marabuckiego, panująca w Maroku w latach 1549 - 1659. Nazywali siebie Hasanidami (od Hasana, wnuka Proroka Mahommeda), ale w historiografii przyjęło się miano nadane im w XVII w. przez ich wrogów i następców, Alawitów, twierdzących, że wywodzą się oni zaledwie od Halimy as-Saadijji, mamki Proroka.

Saadyci zjednoczyli Maroko po trwającym od drugiej połowy XIV w. rozbiciu dzielnicowym. Zreformowali administrację oraz podatki, utworzyli nowoczesną armię wyposażoną w broń palną i artylerię oraz flotę wojenną.

Oparli się zbrojnie Turcji, zlikwidowali większość enklaw portugalskich na wybrzeżu. Pod Al-Kasr al-Kabir pobili wojska portugalskie, w 1578 r. podbili Sudan Zachodni (państwo Songhaj), w 1591 r. rozwinęli w południowym Maroku na niespotykaną w jego dziejach skalę uprawę trzciny cukrowej oraz produkcję cukru z przeznaczeniem na eksport do Europy. Kres ich potędze położyła wielka epidemia dżumy w latach 1597 - 1608.

Władcy z dynastii Saadytów[edytuj | edytuj kod]

Do 1549 roku dynastia szejków o lokalnej władzy w południowym Maroku

Sułtani Maroka:

Od 1608 roku dynastia podzielona na dwie linie o lokalnej władzy:

Linia z Fezu: Linia z Marrakeszu:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • F. Bocheński, Sadyci, w: Mały słownik kultury świata arabskiego, pod red. J. Bielawskiego, Warszawa 1971, s.447-448.


Poprzednik
Wattasydzi
Rody panujące w Maroku
1549-1554
1554-1659
Następca
Alawici