Samhorodek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Samhorodek
Самгородок
ilustracja
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Vinnytsia Oblast.svg winnicki
Rejon koziatyński
Wysokość 266 m n.p.m.
Populacja 
• liczba ludności

1878
Nr kierunkowy +380 4342
Kod pocztowy 22163
Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu winnickiego
Samhorodek
Samhorodek
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Samhorodek
Samhorodek
Ziemia49°31′50″N 28°50′30″E/49,530556 28,841667
Portal Portal Ukraina

Samhorodek[1] (ukr. Самгородок[2]) – miejscowość na Ukrainie, w rejonie koziatyńskim obwodu winnickiego na południowy zachód od Kijowa nad rzekami Roś i Rostawica.

Prywatne miasto szlacheckie Samhorodek vel Krasny Staw , położone w województwie bracławskim, w 1627 roku należało do kasztelana krakowskiego Jerzego Zbaraskiego[3]. W dniu 5 czerwca 1920 miała tam miejsce bitwa Grupy Operacyjnej gen. Jana Sawickiego z 4, 11 i 14 Dywizją kawalerii 1 Armii Konnej S. Budionnego.

Dwór[edytuj | edytuj kod]

  • nowy dwór wybudowany około 1870 r. na miejscu starego dworu w stylu pałacu przez Józefa Rehbindera[4]. Józef Połchowski ożenił się z jedną z córek Józefa Rehbindera i wybudował pałacyk w Zofjówce[5] w stylu gotyku nadwiślańskiego z czworoboczną dwupiętrową wieżą, ze szkarpami. Obok pałacu był park i stadnina koni rasy arabskiej i angloarabskiej[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Samhorodek w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochacze. Warszawa 1889.
  2. Samhorodek na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
  3. Latyfundia książąt Zbaraskich w XVI i XVII wieku, w: Przegląd Nauk Historycznych 2009, R. VIII, nr 1, s. 67.
  4. Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo bracławskie, T. 10, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław, Warszawa: 1996, s. 349-352.
  5. Zofiówka (9), nad Postołową, pow. winnicki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIV: Worowo – Żyżyn. Warszawa 1895.
  6. Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, (II cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1928, s. 80.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Odziemkowski Leksykon wojny polsko-rosyjskiej 1919-1920, Oficyna Wydawnicza RYTM, Warszawa 2004