Samuel Oppeln-Bronikowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Samuel Oppeln-Bronikowski herbu Osęk (zm. w 1816 roku) – szambelan Jego Królewskiej Mości w 1789 roku, sekretarz Rady Nieustającej, asesor sądów zadwornych asesorskich z prowincji wielkopolskich w 1778 i 1781 roku, komisarz komisji menniczej w 1787 roku. Członek konfederacji targowickiej, delegowany przez nią do zasiadania w komisji ekonomicznej skarbu Jego Królewskiej Mości.

Syn Jana i Teofilii Trepka, żonaty z Marią Unrug, miał synów Karola Augusta i Adolfa, z żony Anny de Faber miał synów Hektora, Nestora i Emila.

W 1784 roku był członkiem Wielkiego Wschodu Narodowego Polskiego. [1]

W 1790 roku został kawalerem Orderu Świętego Stanisława.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Herbarz polski, t. II, Warszawa 1900
  • Korwin [Kossakowski] S., Trzeci Maj i Targowica, Kraków 1890
  • Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. II, Warszawa 1905

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 180.