Saprofag

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rureczniki są saprofagami

Saprofag, szczątkojad (gr. sapros – zgniły, phageín – jeść, pożerać) – cudzożywny organizm zwierzęcy odżywiający się martwymi lub rozkładającymi się szczątkami innych organizmów. Są to drobne zwierzęta, głównie bezkręgowce, występujące w wodach i mułach na dnie zbiorników wodnych, w glebie i ściółce leśnej. Saprofagi należą do organizmów saprobiontycznych.

Saprofagi to zwierzęta odżywiające się martwymi szczątkami organicznymi zarówno pochodzenia roślinnego (fitosaprofagi gr. phytosaprophaga) jak i zwierzęcego (zoosaprofagi gr. zoosaprophaga). Należą do nich również nekrofagi jak i koprofagi. Saprofagi to duża grupa zwierząt bezkręgowych, która decyduje o procesach dekompozycji i obiegu materii organicznej, rozkładając szczątki organiczne w ekosystemach.[1]

Saprofagami są np. dżdżownice, morskie wieloszczety, strzykwy, rureczniki i nicienie.

Do saprofagów należą:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polska Czerwona Księka Zwierząt, bezkręgowce, Słownik niektórych pojęć i terminów [1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]