sic!

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy skrótu. Zobacz też: inne znaczenia terminu "Sic!".

sic! (także bez wykrzyknika lub sam wykrzyknik) – oznaczenie oryginalności zapisu, utworzone z łacińskiego wyrażenia sīc erat scriptum[1], oznaczającego "tak było napisane", "jak stoi"[2], zazwyczaj umieszczane w nawiasach kwadratowych.

W tekście może być używane na kilka sposobów, między innymi do wskazania, że ów cytowany tekst zawiera błąd i pochodzi on ze źródła, które zostało dosłownie i bez poprawiania zacytowane. Zwrot ten umieszcza się także przy informacji, która może być odebrana jako nieprawdziwa, jako błąd itp. w celu podkreślenia, że to rzeczywiście się zdarzyło, miało miejsce.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

  • Pisząc o Sandrze Bollock, można dopisać za nazwiskiem (sic), by nikt nie uznał, że mowa o aktorce Sandrze Bullock.
  • Pisząc, że coś kosztowało bardzo dużo, można za tą kwotą dopisać (sic), by czytelnika upewnić, że nie popełniono pomyłki: "Bilet lotniczy do Chin kosztuje 50 000 złotych (sic)."
  • Cytując czyjś tekst wraz z zawartym w nim błędem (najczęściej ortograficznym), dodaje się (sic), dając czytelnikom do zrozumienia, że błąd zawarty był również w oryginalnym tekście.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Paweł Markowski: PIC, WIC, NIC (SIC!) (pol.). tygodnikpowszechny.pl, 07.09.2015. [dostęp 2019-02-01].
  2. sic! - Poradnia językowa PWN, poradnia.pwn.pl, 5 lipca 2010 [dostęp 2018-10-23] (pol.).