Sigiswult

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Flavius Sigisvultus (Sigiswult, Sigisvult, w literaturze anglosaskiej Sigisvult the Goth) - za panowania Walentyniana III rzymski komes (namiestnik) Afryki i generał pochodzenia gockiego - w 428 roku przybył do Afryki wraz gockim kontyngentem wojsk, by walczyć ze złożonym z urzędu dotychczasowym namiestnikiem Afryki, zbuntowanym Bonifacjuszem. Z zamieszania, które to spowodowało prawdopodobnie skorzystali Wandalowie, którzy w tym samym czasie przedostali się na ziemie afrykańskie z Hiszpanii. W 429 roku odwołany do Rawenny. W 437 pełnił funkcję konsula wraz z Aecjuszem Flawiuszem. W latach 440-448 jako magister utriusque militiae (choć formalnie pozostawał pod rozkazami Aecjusza) dowodził obroną przed Wandalami. Imię Sigiswult jest pochodzenia germańskiego, zapisywane też w formach Sigisvult, Segisvultus albo Sigisvuldus.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]