Simon Marcus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kickboxing pictogram.svg Simon Marcus
Pseudonim Bad Bwoy
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1986
Toronto
Obywatelstwo  Kanada
Wzrost 185 cm
Masa ciała 84 kg
Styl walki kick-boxing, boks tajski
Kategoria wagowa średnia, półciężka
Klub Champ Camp
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 53
Zwycięstwa 47
Przez nokauty 26
Porażki 4
Remisy 2

Simon Marcus (ur. 5 listopada 1986 w Toronto) – kanadyjski kick-boxer oraz zawodnik boksu tajskiego jamajskiego pochodzenia[1], mistrz świata GLORY w wadze średniej z 2016 i 2017.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W 2009 zawodowo zadebiutował w kickboxingu. W 2012 został mistrzem WPMF w wadze półciężkiej, pokonując Taja Kaoklaia Kaennorsinga[2]. W sierpniu 2013 zwyciężył na punkty Rosjanina Artioma Lewina, zostając mistrzem WBC wagi półciężkiej. W czerwcu 2014 zadebiutował w GLORY, przegrywając przez nokaut z Joe Schillingiem.

3 kwietnia 2015 wygrał turniej pretendentów do pasa mistrzowskiego GLORY, a miesiąc później zmierzył się o mistrzostwo z byłym rywalem, Artiomem Lewinem, z którym ostatecznie zremisował (większościowo), co oznaczało zachowanie pasa przez Rosjanina. 26 lutego 2016 na GLORY 27, doszło do rewanżu Marcusa z Lewinem, w którym zwycięzcą, w kontrowersyjnych okolicznościach okazał się Kanadyjczyk. Lewin w trzeciej rundzie mistrzowskiego boju, zrezygnował z kontynuowania pojedynku, zarzucając sędziemu stronniczość i poddał walkę. Rosjanin został zdyskwalifikowany, a pas przyznano Marcusowi[3][4].

13 maja 2016 obronił tytuł, wypunktowując Dustina Jacoby'ego (GLORY 30). 9 września 2016 przegrał z Jasonem Wilnisem przez TKO (przerwanie przez sędziego) i stracił mistrzostwo GLORY[5].

Po pokonaniu drugi raz w karierze Dustina Jacoby'ego w listopadzie 2016, zmierzył się 29 kwietnia 2017 (GLORY 40) w rewanżu Jasonem Wilnisem, którego ostatecznie pokonał niejednogłośnie na punkty i ponownie został mistrzem wagi średniej[6].

14 października 2017 na GLORY 46 w Kantonie przegrał na punkty z Brazylijczykiem Alexsandro Pereirą tracąc tym samym pas[7].

Osiągnięcia[1][edytuj | edytuj kod]

Amatorskie:

  • 2007: Mistrzostwa Świata IFMA w muay thai - Med 1.png w kat. −81 kg
  • 2008: Mistrzostwa Świata IFMA w muay thai - Med 2.png w kat. −81 kg
  • 2009: mistrz Ameryki Północnej WKA w kat. -86 kg
  • 2010: I Igrzyska Sportów Walki w muay thai - Med 1.png w kat. −81 kg

Zawodowe:

  • 2012-2013: mistrz świata WPMF w wadze półciężkiej (-79 kg)
  • 2013: mistrz Lion Fight w wadze półciężkiej (-79 kg)[8]
  • 2013: mistrz świata WBC Muay Thai w wadze półciężkiej
  • 2013: mistrz świata WCK w wadze półciężkiej (-79 kg)
  • 2014: WLF: Kunlun Fight - 1. miejsce w turnieju wagi -80 kg
  • 2014: Kunlun Fight Tournament - 1. miejsce w turnieju wagi -80 kg
  • 2014: mistrz IPCC w wadze półciężkiej (-80 kg)
  • 2014: mistrz Combat Banchmek w wadze półciężkiej (-80 kg)
  • 2015: GLORY Middleweight Contender Tournament - 1. miejsce w turnieju wagi średniej
  • 2016: mistrz świata GLORY w wadze średniej
  • 2017: mistrz świata GLORY w wadze średniej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GLORY signs Simon ‘Bad Bwoy’ Marcus (ang.). glorykickboxing.com, 2014-04-15. [dostęp 2017-04-30].
  2. Simon Marcus defeats Kaoklai and Suriya Prasathinphimai defeats Chike Lindsay in Thailand (ang.). muaythaiauthority.blogspot.com, 16.03.2012.
  3. GLORY 27: Chicago – wyniki walk (pol.). fight24.pl, 27.02.2016.
  4. Artem Levin: Nie walczę z ludźmi ustawiającymi walki! Wywiad! (pol.). fightsport.pl, 04.03.2016.
  5. Glory 33: Rico Verhoeven nie daje szans Braddockowi Silvie, Jason Wilnis nowym mistrzem wagi średniej - wyniki! (pol.). fightsport.pl, 10.09.2016.
  6. GLORY 40: Simon Marcus odzyskał tytuł od Jasona Wilnisa! Wyniki! (pol.). fightsport, 2017-04-30. [dostęp 2017-06-01].
  7. Alex Pereira is the Middleweight World Champion (ang.). glorykickboxing.com, 2017-10-14. [dostęp 2017-10-14].
  8. Lion Fight 9 Results: Marcus Defeats Levin for the Light Heavyweight Championship (ang.). lionfight.com, 2013-03-16. [dostęp 2017-06-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]